Yan yanaydık. Ve şehir böyle mucize görmemişti.

Bir an geliyor. Kısacık bir an. Her şey yolunda o anda. Ardından nasıl oluyor da her şey büsbütün tersine dönüyor anlayamıyorum.

Yokluğuna alışırım. Bir başkasına gülmene alışamam. Canımı al, bir başkasına gülme.

Saatlerce düşünüp bir yere varamamak insanı çok yoruyor.

Hiç nefret ede ede sevdiniz mi?

Bu hikayenin sonunda kadın adamın kendisini hiç sevmediğini anladığında nefret etti kendisinden.

Kadın, hiç olmayan bir adamı bekledi. Günlerce. Aylarca. Hatta yıllarca.

Seni yolda görsem bir şey yapmam öylece kalırım. Çünkü gülümseyemecek kadar kırgınım sana. Gözlerimi sana değdiremeyecek kadar çok kırgın.

Hayatımda ilk defa duvar yumrukladım ve sadece şunu söyleyebilirim, canım yine ellerimden çok acıdı.

Sezen Aksu'nun “işte biz o gün tükeneceğiz” dediği o günlerdeyiz.

Size değil duygularınıza dokunan Adamları Sevin.

Nejat İşler özetlemiş; "Artık tanıdığın gibi değilse, bundan sonra tanımamış gibi yap."

Böylesine güzel bir gökyüzünün altında, bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu?

aynı cinsin iki farklı türüdür, erkek ve adam.

Her zerrene aşığım be.

Yoruldu kadın. Güçlü olmaya çalışmaktan. Her gece unutmaya çalışmaktan Her sabah hatırlamaktan, yoruldu.

Bana dert olup da dermanı başkasında buldun ya; sana da yazıklar olsun.

İçimde bir sıkıntı var. Adını koyamadığım, dile getiremediğim. İçimde bir sıkıntı var. Beni her gün öldürüyor.

Affetmeyin, sizi sabaha kadar uykusuz bırakıp sizi düşünmeden hayatlarına devam eden insanları, Affetmeyin.