E premte 21 gusht 1992 40.Nëse-ra Nëqoftë se është e vërtetë se njerëzit kanë vlera njësoj,si ata me pozitë të lartë shoqërore edhe ata me pozitë të ulët e pa pozitë,ç’e keqe do të vinte nëse njeriu do të luftonte edhe për ta patur edhe atë diçka më tepër,pozitën e lartë?

Nëse nuk dëshiron të prezantohesh në jetën politike por do që rrjedha të marrë drejtimin në favorin tënd,a nuk i ke mundësitë dhe mënyrat të veprosh e botosh me emrin e dikujt tjetër? Politika-e para dhe njëkohësisht e fundit punë për njeriun ,e para sepse po nuk eci politika,

s’ecin gjërat e tjera.Po nuk pate pushtetin politik,s’mund të kesh pushtetin ekonomik,kulturor dhe ideologjik.E fundit,sepse politikën mund ta bëjë si duhet ai që ka në rregull punët e tjera si kushtet e jetesës,punës etj.Më parë se të merresh me politikë,duhet të kesh të hash e

të pish. Por nëse është e vërtetë se me pushtetin e diturisë nuk fiton po s’pate pushtetin edhe politik,ekonomik etj,atëhere si është më mirë,të mos kesh as pushtetin e diturisë,kur nuk ke pushtetin ekonomik e politik?Apo të kesh vetëm pushtetin e diturisë,gjersa me anë të të tij

të arrish edhe pushtetet e tjerë? Për ndjekjen e situatave nga të rinjtë,nuk i beson fakteve të njerëzne të informacionit të një grupimi shoqëror,ndaj i lë pa ndjekur ato dhe të tjerat që mund t’i besoje duke qënë dëshmitar e duke i konstatuar me sytë e tu.

Si është më mirë,t’i lësh ato pa ndjekur e të presësh për të ndjekur vetëm të tjerat,edhe në qofshin sado të vërteta?Apo të ndjekësh ato që të serviren,të cilave t’u vësh si kundërpeshë të vërtetat,të cilat janë të tilla sipas teje e,si të tilla,ti vetë të gjurmosh e t’i sigurosh

me rrugë,mjete e mënyra të ndryshme? Indiferentizmi a është ky tipar i atyre që dolën demokratë?Dhe këta a ishin liberalët apo konformistët e dikurshëm?A është pushteti i demokratëve pushteti i atyre që nuk e përfillën njeriun e thjeshtë dhe vlerësojnë vetëm kapot?Dhe si i tillë,

mos është ky pushtet pushteti i burokracisë ku,sado të lodhesh,nuk gjen dot se ku të ankohesh? Po shkrimtarët a janë ndihmës të partisë dhe gazetarët a jane arkitektë të mendimit revolucionar?Për ne nuk janë,por ja edhe që qënkan kushedi për çfarë arsyeje.Shkrimtarët qënkan të

mirë si të tillë vetëm kur shërbejnë ose i përkasin një partie.Ndërsa gazetarët qënkan ata që përcaktojnë suksesin e një partie në masat e gjëra të popullit.Prandaj a s’më thoni çfarë duhej të shkruaja unë?Këtë shkrim,artikull apo poezi që të mund ta zotëroja më mire jetën për ta

pasqyruar më vonë në tregimet e mija?Dhe a duhet të shkruaj për t’i botuar vetëm më vonë apo duhet të shkruaj vetëm për të botuar tani?Apo të dyja? E gjen më mirë vdekjen në vendin tënd,më mirë po hape gojë më shumë sesa duhet në “demokraci”.Arsyet janë të shumta dhe dihen.Apo e

gjen më mirë dhe më lehtë vdekjen po të ikësh në një vend tjetër nga aleatët e partisë së vendit tënd?Atëhere ç’është ky,nacionalizëm apo internacionalizëm,shovinizëm apo luftë klasash?

Dhe a është garanci për vlerat e një njeriu si udhëheqës fakti se me cilin shtet të madh është lidhur?Apo do të ndryshonte gjë fakti nëse ajo fuqi në botë e humbet sundimin,ose në atë vend vjen e lidhet një njeri tjetër më i përshtatshëm e që asaj qeverie e atij vendi të fuqishëm

i intereson më shumë? Dhe fakti se për sa më shumë gjëra interesohet e sa organe shqisash vë në punë gjatë 24 orëve me etje të pashuar,a nuk tregon sesa aktiv e jetëgjatë është ai njeri?

E shtunë 16 janar 1993 41.Jashtë e brenda Ndënjia brenda vendit i punësuar në zyrat më të larta shtetërore është më mirë për në të tashmen sepse jeton ngrohtësinë e zotërimit që të jep pushteti.Në perspektivë e ardhmja e pushtetarëve përsoset vazhdimisht

me kalimin e kohës.Ikja jashtë shtetit është gjithashtu më mirë në të tashmen sepse siguron të ardhura.Por e keqja është se duhen sakrifica e vuajtje gjer sa të rregullohesh e të arrish të sakrifikosh ngrohtësinë dhe dashurinë e mjedisit të vendit tënd.Është më mirë gjithashtu në

në të ardhmen,nëse vuan e sakrifikon përkohësisht gjatë kohës gjersa të stabilizohesh dhe kur të rregullohesh e fiton jetën e përparuar.

42.Oratoria Përkushtimi paraprak i jetës a nuk është të mësuarit e vetes tani e të tjerëve pastaj?Jo vetëm me oratorinë në klasë dhe me oratorinë në gazeta.Pra pedagogu e psikologu jo vetëm i letërsisë dhe jo pa gazetarin.Për t’u ndjekur nga të tjerë pastaj…

43.Ujku rojtar Shteti është ujku që ruan kopenë.Të gjithë të zgjuarit e duan atë.E duan për të përparuar vetë,po aq sa për të prapsuar të tjerët.Për t’i bërë mirë vetes e keq të tjerëve jane dy gjërat për të cilat përpiqet çdo njeri që është i qartë për realitetin.Këto të vërteta

i kupton njeriu në jetë.Por për t’i rikujtuar e forcuar në mendje,në vazhdim njeriu përdor leximin.Ja përse u dashka veç të tjerash leximi.Nga zotërimi i dijeve pra vjen zotërimi i situatës,e cila çon në zotërimin e politikës e pas kësaj në zotërimin e jetës

Nëqoftëse vendos të mos besosh asgjë në botë,kjo do të thotë se duhet t’i mësosh të gjitha e të pohosh vetëm ato që të interesojnë për përparimin tënd.