خود مجتبی هم تو بیانیه‌های کتبی‌اش بگه زن-زندگی-آزادی دلیل نمی‌شه ما ازش دست بکشیم. صاحب زن-زندگی-آزادی جوونایی هستن که رفتن تو خیابون، گلوله خوردن، زندانی و شکنجه شدن و حکم اعدام گرفتن. صاحب زن-زندگی-آزادی ماییم که یک لحظه کوتاه نیومدیم نه اینایی که از اول تو بغل آخوند بودن.

مگه علی لاریجانی مرده که با قالیباف مذاکره کنن؟ آدم می‌مونه واقعاً.

ترامپ گفته طرف مذاکره‌م تو ایران یه‌کسیه که خیلی مورد احترامه… بچه‌ها ما تو ایران به‌کسی احترام میذاریم مگه؟

خوبیش اینه پاکستان مثل عمان نیست. توافق نکنن و کله‌ش خراب شه، محل مذاکراتو بمباران می‌کنه.

یه احتمالی هم که هست اینه که ویتکاف از عراقچی شماره‌ی قالیباف رو خواسته، عراقچی درست نفهمیده شماره‌ی محسن رضایی رو داده.

باید دید راننده تاکسی‌ها چی می‌گن.

خواب دیدم هفت پارتنر وایت، هفت راننده تاکسی را خوردند، تعبیر آن چیست؟

یوسف پزشکیان نسیم کدوم نوروز بود؟

جدا من نمی‌دونم این طرح مصادره‌ی اموال چقدر جدیه یا رو چقدر پول حساب کرده‌ان، منتها من ده میلیون تو یه حسابم نگه داشتم که اگه لازم شد برگردیم یه چیزی تو دستمون باشه، که الان فکر کنم چند گیگ اینترنت می‌شه. گیر کار اینه کسایی که فراری دادن، چیزی هم برای از دست دادن تو ایران ندارن.

مجتبی رو بعد از مرگ یه درجه دیگه بهش دادن شد آیت‌الله انگار.

دادگاه مسئولین جمهوری اسلامی رو نباید تو تلویزیون نشون بدن، باید تو نتفلیکس به اسم «Money Heist: Tehran Edition» پخش کنن.

امیدوارم لیمو عمانی‌ها توی پاکستان نبوده باشن تمام این مدت.

این قضیه‌ی سد علی و مجتبی رو همینجوری با «کژ» ندادن طبیعی کردن رفت‌ها.

حرف چپ این نیست که «چرا فحش؟»، حرف اینه که «چرا فحش به من؟»