kendi habitatımdan çıkmış olmanın amansız sancısını yaşıyorum iki gündür. bukowski'ye hak vermemek elde değil: "boş insanlarla içi dolu hayaller kuramazsınız...”

"aşmışız ne zifir uçurumlar, yine de ürkütmeden öpmüşüz bir ceylanı gözlerinin yaşından incitmeden tutmuşuz ağzımızda yorulan kelebeği; şimdi asmalardan korukların tadı silinmiş, sesimizde sendeleyen bir keder, uykusuzluk serin serin sızıyor acıyan tenimizden..." nihat behram

"bir soğan soyulurken yaşarıyor da gözler hazine soyulurken aldırmıyor öküzler..." abdullah çağlayan #dolar

"susardın ve kar yağardı gözlerinde başlardı gece yarım kalmış kitaplarda sürerdi alnımızda bilenen kör bir bıçaktı günler zaman kırılmış aynalardı susardın, durmadan susardın ve kar yağardı" hicri izgören

“ey gün, uyan, zerreler dans ediyor bütün evren dans ediyor mutluluktan perişan olmuş ruhlar dans ediyor ... havadaki ve çöldeki bütün zerreler ... her bir zerre mutlu ya da mahzun hakkında hiçbir şey söylenmeyen güneşe tutulurlar” rûmî youtu.be/Ubg7AI81VsQ

yoann bourgeois'nın "tarihin mekaniği" isimli göz alıcı sanat gösterisi; ibn haldun'un "devletler de tıpkı insanlar gibi doğar, büyür, yaşlanır ve ölürler" sözünün bir tasviri adeta... youtu.be/vNWWSf_NR4E

"mutluluğa giden tek yol vardır. bu, irademizin dışındaki şeyler yüzünden kaygılanmayı bırakmaktır." epiktetos

"ya rab! benim de içimde bu kadar ışık yansa dünyalar benim olurdu. senin en karanlık göklerinde salkım salkım yıldızların var benim içimde insan ayağı değmemiş karanlıklar..." bedri rahmi eyüboğlu

"başkaları gitmiş olur gidince bir sen yakınsın uzakta kalınca" oktay rifat

"üç kez seni seviyorum diye uyandım tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim bir bulut başını almış gidiyordu görüyordum sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün ... eskitiyorum, eskitiyorum, kalıyor ne kadar güzel olduğun" ilhan berk

baştan çıkarıcının günlüğü isimli kitabında "bir kızın ruhuna düş gibi süzülüp girmek bir sanattır, (kırmadan, dökmeden) çıkmak ise bir başyapıt"tır der kierkegaard. parantez içindekilerini ben ekledim ama.

şimdi gece ellerin kadar soğuk gözlerin kadar uzak ve ben ne geceye muktedir ne sabaha muntezirim...

"sonra beklenmedik bir anda biri çıkar gelir. etrafındaki kimseye benzemez. kendini bu yeni insanın aynasında görmeye başlarsın. o, sende eksik olanı gösteren sihirli bir aynadır ve sen bunca zaman (...) hep bilmediğin bir şeye hasretlik çektiğini anlarsın...” chuck palahniuk

şu yorgun yüzün hicranın mükerrer zaferlerine tanıklık eden savaş meydanı yorgun yüzün her darbede kendini çoğaltan hüznün güz kahvesi bakışıyla ürkek ceylanlar boğazlayan gözün firkatinin tehditkar buyurusunda arafa düşen özüm vuslat anlatılarına hasret sözüm... hükümsüzüm...

"... öğrendiğim tek şey insanın sevdiği her şeyin bir gün öleceği oldu. o özel kişiyle karşılaştığını sandığın ilk anda onun bir gün gideceğine emin olabilirsin." chuck palahniuk

"başkaları gündüz erdemli olur, gece ise günah işler. bense gündüzleri riyakar, geceleri ise saf arzuyumdur. keşke görseydi beni, keşke ruhumun içine bakabilseydi. keşke!” soren kierkegaard, baştan çıkarıcının günlüğü

hükmedemediği kudretin tutsağı oluyormuş insan; bir sözün, bir yüzün, bir gözün...

"kapıyı açtığınızda karşınızda gördüğünüz kişi, kapıya vuran kişi olmayabilir" der david hume. aynı şeyi nasrettin hoca da söylüyor aslında ama birine filozof, diğerine komedyen muamelesi yapmışız: aç kapıyı, inşallah ben geldim 😊