Bana hiç gelmeyen birinin, başkasına gidişini izledim. Bunu size nasıl izah edeyim?

Ne güzel demiş yıldız tilbe, "severek unuturum, yeniden aşık olurum, severim ama güvenemem ki"

Özleyenler bilir, uyku bir gereksinim değil, sığınma talebidir geceye.

Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak bu kadar mavi bu kadar geniş olduğuna şaşarak kımıldamadan durdum.

"Velhâsıl-ı kelam imtihan ağır, sen duâya sarıl"

Yıldız Tilbe şey demişti "o hiç dokunmadığım insandan vazgeçmek o kadar zor oldu ki benim için, bir de birlikte olsaydım ölürdüm herhalde"

Aşık olmakla çocuk olmak aynı şey, ikisinin de tekrarı yok.