Бид шинэ үеийн залуусаа бүр огт өөрөөр үнэлж сурах хэрэгтэй болж байна даа. 1. Тэд өөртөө маш итгэлтэй болж байна 2. Гадаад хэлний тусламжтайгаар маш их мэдээллийг авч харьцуулж сурч байна 3. AI технологи өөрөөр сэтгэхэд сургаж байна

4. Өөрийгөө илэрхийлэх чадвар мундаг болж байна 5. Биеэ авч явах соёлд сайн суралцаж байна 6. Монгол хүн учраас бусдаас илүү байх ёстой гэсэн бардамнал тэдэнд байна 7. Асуудалд судалгаанд суурилан шийдэл олж байна 8. Гүйцэтгэл төгс сайн болж байна

Үгүй яахав дээ залуус сайн муу янз бүр байдаг нь дэлхий ертөнцийн жам. Сайн нь олон байж л бид хурдацтай хөгжинө. Сүүлийн үед залуус дэлхийн хэмжээний шоу, тэмцээнд гаргаж буй амжилтууд үүний нотолгоо.

Улстөрчийн цүнхийг барьж гүйсээр төрд орж бусдын боломжийг хулгайлах хүслээ, мөнгөтэй хүн дагаж далдаганан гэнэт баяжих хүслээ зарим залуус орхичихвол бид яг “алах” гээд байна. Монгол залуус угаасаа мундаг л даа.

Шоронгийн хаалга хяхтнан зэвүүн дуугарав. Хамгийн хайртай, хамгийн итгэлтэй нэгнээ хүлээсэн зүрх булиглан үүд рүү тэмүүллээ. Чихарсан хаалганы тэртээд баадантай хоол сугавчилсан ээжийгээ хараад зогтусна. Ээжийнхээ гунигтай хэрнээ нулимс чийглэсэн харцны өмнө бүдрэв.

Амьдрал ийм аугаа, бас давчидам. Ээжийнхээ үгэлж дуулахаас төвөгшөөсөн хэрнээ хамгийн новшийн үедээ хайрласан царайг харах дэндүү хэцүү. Нялуун, зэвүүн, гашуун төрхнүүдээс дэндүү хол байгааг мэдрэх гунигтай. Ээжээсээ зөрүүдлэн бусдад итгээд жаргаж буй мөч энэ л цаг үед дэндүү хол

Явж явж төвөгшөөгөөд холдсон мөчүүд эргээд гаслахад ийм дулаахан байх мэдрэмжийг хэзээ ч төсөөлж байсангүй. Зөндөө олон хайр, зөндөө олон дотнослоос илүү үнэ цэнийг ээжээсээ илүү ухаарч байсангүй. Төрөөд үхэх хязгаарт ээжийн хайраас илүүг мэдэрсэнгүй.

Өөрийнхөө бухимдаад байгаа, ядуу амьдраад байгаа, зорилгодоо хүрэхгүй байгаа шалтгаануудаа эргэцүүлээд үз дээ?! Ядуу амьдраад байгаа нь авилгад идэгдсэн арчаагүй Төрөөс, бухимдаад байгаа нь чамайг хүсч байгаагаар нь ойлгодоггүй амраг хань, аав ээж, ахан дүүсээс,

зорилгодоо хүрэхгүй байгаа нь хамт ажиллаж буй хүмүүс болон бусад хэн нэгнээс шалтгаалж байгаа гэж бодож байна уу? Магадгүй л юм хэхэхэ. Гэхдээ ЧИ өөрөө хаана нь байна вэ? БИ хэн бэ? гэж өөрөөсөө асууж үзэв үү?

Ер нь амьдралын асуудлууд хэн нэгнээс эсвэл юунаас ч юм хамааралтай болоод ирэхээр чи бухимдан ядардаг. Асуудлаа өөрөө шийдэж чадахгүй хүн арчаагүй, улам залхуу болно. Амьдрал уйтгартай, хүмүүс бүгдээрээ новшийн, бүх зүйл утгагүй санагдаж байгаа бол чи өөрөөсөө төөрчээ.

Юу гээч!!! Бүх зүйл зөвхөн чамаас л хамааралтай. Тулгарч буй асуудлыг яаж харж, юу гэж дүгнэж байгаагаас чинь эхэлнэ. Буруугаа өөрөөсөө хайж боломжийг өөрөөсөө эрэлхийлэх нь амьдралдаа эзэн болох эхлэл.

Хэн нэгнээс хамааралтай асуудлуудаа зөвхөн өөрөөсөө хамааралтай болгоод сэтгэж чадвал бүх зүйл амархан, амьдрал энгийн болно. Уг нь амархан шүү дээ. Чи өөртөө бурхан, бас өөртөө буг чөтгөр. Тэгээд л болоо.

Нэгэн цагт Тусгай хамгаалалттай байсан Богд уулын ам болон Зайсангийн орчимд зарим улстөрчид, бизнесменүүд “аялал жуулчлалын” зориулалтаар газар авч олон давхар орон сууцууд болон хаусууд барьж худалдан “мөнгө хийсээр” баяжицгаасан.

Муу үр дүнд нь “тусгай хамгаалалттай” газар нутгийн нэр нь “бетонон ой”болж үлдлээ. Нийслэлчүүдийн ундны усны эх байгаа одоогийн ҮЦХ-ийн 900 гаруй га газар талбайд огтоос барилга барихгүй, зөвхөн ногоон байгууламж байгуулахаар төлөвлөсөн юм билээ.

Хэн нэгэн эрх мэдэлтний шийдвэрээр энд ямар нэгэн барилга барих аваас Богд уулын амны гашуун түүх давтагдах магадлалтай. Хашсан тариалангийн талбайн аль нэгэн хэсгийг задлахад сүрэг үхэрнүүд дайран орж талхалдаг лугаа адил.

Өдрөөс өдөрт “бетонон ой” болж буй Улаанбаатар хотод ҮЦХ хэмээх ногоон байгууламж байж л байг дээ. Стандартгүй, дүрэмгүй, шуналд автсан энэ хотын ирээдүйн иргэддээ зориулсан ногоон байгууламж үлдэг л дээ. Ядаж байхад хэрэглээний ундны усны ундарга байдаг газар шүү дээ.

“Шунал ихэдвэл шулам болно” гэдэг үг бий дээ. Өнөөдрийн шунал маргаашийн харамсал болж мэдэхээр л байна даа, шийдвэр гаргагч эрх мэдэлтнүүд ээ.

Сэтгэлдээ бухимдаад учраа олохгүй мунгинаж байхад “нээрээ тийм ш дээ” хэмээн уулга алдаж ухаарах мэргэн үгийг хэлчихээд яваад өгдөг хүн бий. Гуньж гутарч суухад гэнэтхэн хажууд ирж цээжиндээ тэвэрч, мөрөн дээр минь зөөлхөн алгадаж инээмсэглэн дохичихоод босоод явдаг хүн бий.

Учраа ч олохгүй ганцаардаж суухад гарыг минь атгаж, нүд рүү минь эгцэлж ширтээд “зүгээр дээ, бүх зүйл сайхан болноо, тайвшир” гэж аргадчихаад холдоод оддог хүн бий. Зөндөө олон учралууд дундаас ердөө ч мартагддаггүй, дурсах бүрд өөрийн эрхгүй инээмсэглэдэг эрхэм хүн бий.

Сэтгэлийн минь чанадад хайр дүүргэж, итгэл бадраан, урам өгдөг олон найзууддаа талархлын баярын мэнд хүргэе. Та нарын дэмээр амьдрал минь утга учиртай, гэгээлэг сайхан болдог. Тэр бүр амжихгүй ч боломж олдох бүрд талархаж байх нь өөрийгөа ч бусдыг ч хайраар дүүргэх боломж юм даа.