Ölü ya da diri olduğunu bilmediğim arkadaşlarım.. Ailesinin sesini duymak için beton yığınlarının başında bekleyen tanıdıklarım.. Bu soğukta evsiz kalan akrabalarımın ağlayışları.. Yardıma gidenlerin kardan dolayı yolda kalışı.. Allah'ım dayanamıyorum..

Elbistandayım, Elbistanı özledim.

Özlediğim anlar var...Özlediğim günler,saatler...Özlediğim anılarım var.

İnsan kendi memleketinden başka hiçbir şehre sığmıyormuş, sığamıyormuş…

Geçmişim,çocukluğum,anılarım...

Evim yıkılalı aylar oldu ama hala o köşeyi dönünce evimi orda bulacak gibi hissediyorum

Hayatımın depremden önceki en sıradan gününe dönmek için bile çok şey feda edebilirim

Ne umutlarla yeni yaşıma geçmiştim.Çoğu şeyimi kaybettim.Evimden kendimden oldum.Yeni yaşımda yeni şeyler değil eski hayatımı diliyorum .Güzel gel yeni yaşım ...