Bilge Mimar Turgut Cansever’in doktora tez danışmanı Ernst Diez: “Mukarnas İslam mimarisinin ve onun dünya görüşünün en manalı üslup şekillerinden olup, ruhun göz ile görülen bir ifadesini taşımaktadır.”

Avusturyalı sanat tarihçi Heinrich Glück, İslam Sanatı isimli kitabında Türklerden “eski gelenekleri yeniden şekillendirenler” olarak söz eder ve erken dönem Osmanlı özgün mimarisinin halk ruhundan kaynaklandığını, Nilüfer Hatun imaretiyle yeni bir üslup doğduğunu söyler.

Aynı uygulama Rami Kütüphane bahçesinde de mevcut. Kesinlikle sabit banklara göre çok daha kullanışlı ve tekdüzelikten uzak.

Turgut Cansever’in şu sözleri geldi aklıma: “Bazen martılar uçmazlar, denize konarlar. O martıların su üstünde birbirlerine olan mesafelerinin güzelliği tarif edilemez. Bir mimar evleri bir arazi üzerinde dağıtacağım dese o derece güzel bir münasebeti kurması belki aylar alır.”

Bizce Tepebaşı, Frenklerce Petits Champs des Morts. Üsküdar’ın boydan boya seyredildiği, her zaman bir açıkhava kahvesi bulunan bu alanda Kırım savaşı sırasında halka bando konserleri bile verilmiş. Böylesi geniş ve herkese açık bir kamusal alanı kazansak ne güzel olur.

Turgut Cansever’in elinin değdiği mekan. Merkezefendi Millet Kıraathanesi’de eklenmeli.

“Bazen martılar uçmazlar, denize konarlar. O martıların su üstünde birbirlerine olan mesafe düzenlerinin güzelliği tarif edilemez. Herhangi bir mimar evleri bir arazi üzerinde dağıtacağım dese o derece güzel bir münasebeti kurması belki aylar alır.” Turgut Cansever

Sennett’in ‘açık şehir’, Gehl’in ‘yaşayan mekân’ kavramları bizde tam tersine işliyor. Mahalle içindeki son geçirgen kamusal yüzeyler araçlara tahsis ediliyor. Kaybedilen şey sadece yeşil değil: etkileşim, erişilebilirlik ve kolektif güvenlik duygusu.