Theodore Zeldin, İnsanlığın Mahrem Tarihi isimli kitabında diyor ki; “Zihniyetler buyrukla değiştirilemez. Çünkü yok edilmesi neredeyse imkânsız olan bir şeye, hatıralara dayanırlar.”

Hissedilen her şeye cümle kurulamıyor.

uçmadan işe gelebildim çok şükür

insanlar o kadar yanar döner olmuş ki.. yaptıklarını görüyorum, duyuyorum ama onlara söyleyecek söz bulamıyorum…

ne yapmaya çalıştığını anlamadığım insanlar bende mide bulantısı yaratıyor.

HIIT cardio sonrası bacaklarımın felç olması şaka mı

ocak yeto bi bitsen mi artik ya

sevmedigi insanlara gunaydin demek eziyet gelirmis insana

Halbuki insan, kendi kendine yaşattıklarından daha fazlasıydı. Adım atmamak düşürdü insanı…

bazen kaplumbağa olup kabuğuma çekilesim geliyor

Onca kalabalığa rağmen, bu nasıl bir yalnızlık!

kimseye anlatılamayan koca bir boşluk..

İnsan bakıyor göründü ama geride bıraktığı enkazlara hep kördü.

Bazen insanlar hayal kırıklığıdır

İnsan sahip olduklarını korumayı öteledi, önemsizleştirdi. Daha fazlası için kendini terk etti. Elde edemedikçe elindekileri de yitirdi, eksildi.

Hayat, konuşmayı en çok istediğin insana karşı susmayı öğrendiğinde başlar.

Açar mı yeniden, gönül bahçemde solan mavi papatyalar?

Mide bulantısı bazen de ruhunuzun ben bu kadarını kaldıramıyorum deme şeklidir.

geldi bizim overthink saati

Kibir..