Alnından öpenin kıymetini bilmezsen Hayatını meffedenin köpeği olursun.

Paranın önemi yok demeyin hanginiz sokak çocuğuna aşık oldunuz.

Biten bittiği, giden gittiği yerde kalmalıdır. Sürüncemede kalan her hikaye sadece mutsuzluk getirir. Bir kere kapının ardına geçen, bir daha geri dönmemeli. Bir kere kapattığımız kapıları, bir daha hiç açmamalıyız. Her hikayenin bir sonu vardır. Çabalasan da geri dönülmez bazen.

seni hiç sevmemişler biliyo musun? öyle sevmemişler ki sevildiğini farkettiğinde kendini kaybetmen bu yüzdendi. yolun sonunda söyleyecekler sana hatalı olduğunu ama üzülme. iki gözüm, seneler geçecek ve sen hala pişmanlığınla kalacaksın.

Giden sana ait değilse, Kaybettiğin bir şey yok demektir.

Hiç bir zaman kayıp ettigimi düşünmüyorum tamam çok zedelendim belkide büyük darbeler aldım bazen yıkıldım olmayacak bir duaya yıllarca amin demişliğim var ama kaybetmedim.

Kural 62 : Biri için gerçekten önemliyseniz her durumda sizi ayıracak zamanı vardır bunun dışında her şey bahanedir.

Kalanların omuzundaki yük, gidenlerin bavulundan her zaman daha ağır olacak.

Omissilli gençliğimiz arıya geddi eyi olur zahar.

Ait olmadığım bir toprakta kök salmaya çalıştım. Ölmedim ama ne meyve verebildim ne çiçek açtım.

Olan olmayan, iyi ya da kötü yaşadığım her şeye: “Hayat biraz böyle.” diyip geçiyorum. Çünkü bazen elinden hiçbir şey gelmez. Çünkü bazen naparsan yap olmaz. Çünkü sahiden hayat biraz böyle.

Birbirine ait olanın, birbirinden daima uzakta oluşu diye bir sızı var şuranda incecik kanar. Bazı kelimeler, bazen bazı anlamlara gelmiyor. Bazı kelimeler, bazı hisleri anlatmaya yetmiyor.

Biraz yürürsem geçer dediğim o his, beni sokak ortasında ağlattı.

Sabahattin Ali ne de güzel özetlemiş: "Bana ne kadar kötülük yapılırsa yapılsın kimseye saygısızca gitmedim. Aram bozuk olsa bile birinin bana ihtiyacı olsa hiç düşünmeden giderim ama görüyorum ki saygının sevginin hatta şefkatin bile iyileştiremeyeceği insanlar var."

bastırılmış üzüntü büyük bi öfkeye dönüşüyo hiç şaşmaz

O yapmaz diye bir şey yokmuş. O yaparmış ama ben çok safmışım.

“İnsanın kendini bulduğu an, tüm ümidini yitirdiği andır. çünkü o zaman ancak kendine güvenebileceğini bilir.” Diyor Sartre. Gecenin en karanlık anı, sabahın en yakın olduğu andır. Havanın en kasvetli en bunaltıcı güneşli halinden sonra yağar yağmur. Geçer. Belki deler ama geçer.

Kendimi affetmem ve sevmem yıllarımı aldı, bir de bir başkasını buna ikna etmeye harcayacak kadar ömrüm yok.

Belirsizlikten, elimde olmayan sebeplerden ve başkasına bağlı her şeyden nefret ediyorum. Bekledikçe soğuyor her şey. Bir bardak kahve de kalp de buna dahil.

Tamam baba Olur anne Sıkıntı yok abi Hallederiz abla Sorun değil sevgilim diye herkese yetişmeye çalışırken