Sırf üzmek için birilerini çiçeklerine işiyorum yolüstü ,sarhoş taklitime kanmıyor mahallenin asesi, şu günlerde süngüsü düşmüş ahalinin cesaretine şaşkınım, gıcığım bayrak sevgilerine de kalk gidelim buradan diyorum

Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya, Ve aynı ihtirasla ediyorum yine Onlar ki;toprakta karınca, su da balık, havada kuş kadar çokturlar. Korkak, cesur, cahil ve çocukturlar, Ve kahreden yaratan ki onlardır, Şarkılarda yalnız onların maceraları vardır

Ve gönül Tanrı’sına der ki: -Pervam yoktur verdiğin elemden Her minnet kabulüm,yeter ki Gün eksilmesin penceremden!

Gelir günler gelir.. Sıkı tut korkunun soluğunu avuçlarında Bak yiğitlik sevdaya bir adımlık yol Yaşamak direnmektir yangın yüreklim Biz ki yaşamaktan hiç korkmamışız. Yaşamak direnmektir

Şimdi bizi iyi dinle: Düşmanımızsın sen bizim Dikeceğiz seni bir duvarın dibine Ama madem bir sürü iyi yönün var Dikeceğiz seni dibine iyi bir duvarın İyi tüfeklerden çıkan İyi kurşunlarla vuracağız seni. Sonra da gömeceğiz İyi bir kürekle İyi bir toprağa...

“Ka kişinin mutluluğu için insanın ‘hiçbir şey yapmamasının’ en büyük mutluluk olduğuna kendini inandırmış ahlakçılardandı”

gece yarısı vardiyada işçiler tedirgin,üşümekte işten değil güçten değil içten üşümekte

Herkes biliyor geminin su aldığını, herkes biliyor kaptanın yalan söylediğini, herkes biliyor zarların hileli olduğunu..

Ciwan Haco û Mehmed Uzun

Oynaşmak değil mi içimdeki savaşmak duygusuyla Ve benim nevresimim kararmışsa kirden rutubetten Sarhoşsam gülümseyişler ağlayışlarda Ve kaynak sularıyla üstüme yağan aydınlık hülyaları Senden gelen ısıyla koruyorsam Ne demeli şimdi

Ew hatin û çûn Lê ez livirim Ez Iivirim Liber diwarê birca Amed Ez livirim mina Surhê me Li ser singa te Mina direhê me Di gewriya tede Di çavên tede Bablisoka ji agirim Mina surhê me li ser singa te

Herkes türküsünü elbet kendi sesiyle söyler İnsanın dili boynuna kement olur mu? Öldürmeğe ekinlerden başlayan adamlar Eşiklere nasıl bir zulümle gelirler? Kimsenin kalmadığı darmadağın köylerde ‘Önce Vatan’ yazısı bir hüzün değil midir? Bunca kanın helalini kim kime nasıl öder?

Zerre menem, güneş menem. Çarpın cüşeş sırlar menem Her şey açık ve meydanda, ben bu meydana sığmazam Ateşteki ağaç menem, dönüp duran şu taş menem Bak şu ateş yalımına, ben bu yalana sığmazam

Ne kadar azsan,yaşamını ne kadar az görkemli kurmuşsan,o kadar çok şeyin var demektir ve görkemsiz yaşamın o denli büyüktür

İntiharların sayısı bilinmiyor çoğalıp duruyormus fahişeler ve artık bunların hiç biri Olay bile sayılmıyormuş şimdi bu kent öldürüldü diyorlar Bahar gelmez artık buraya

“… Yalnızlığın bittiği yerde, pazar yeri başlar; pazar yerinin başladığı yerdeyse, büyük oyuncuların gürültüsü ve ağılı sineklerin vızıltısı. Dünyada en iyi şeyler dahi, göstereni olmazsa, değersizdirler: Bu göstericilere "büyük adam "der halk. Halk pek anlamaz büyükten, yani