علیچی چند روز پیش رزیدنت سال یک مشاوره جهت tr داده به سرویس جراحی سال سه جراحی جواب داد به این صورت: «لطفا در دادن مشاوره شان و شئونات خود را حفظ کنید و اگر انگشتان دستتان مشکل دارد از اینترن و استاجر خود درخواست کنید.» 😂😂😂😂😂😂

صبح مغزم جدی باورش نمیشد بیدارش کردم ببرمش باشگاه چه غلطا.

عزیزم اندوه پیراهن های مختلفی دارد و تو در تمامشان زیبایی.

حرف زدن با آدم های خودشیفته دیالوگ نیست مونولوگی هست که تو فقط باید تایید کنی.

دنیا توی کتابا و نقشه ها نیست دنیا اون بیرونه (من هر بار در حال راضی کردن خودم ک برم نون بگیرم)

چرا اون لحظه که مریضم گریه میکرد و من بهش گفتم نگران نباش، خوب میشی و همه دردا یه روز تموم میشه یه دونه نخوابوند توی دهنم؟!

امروز پتوسم و قلمه زدم و یک گلدون به گلای جهان اضافه کردم.

برای خورشید پس از شب های طولانی...✨

قسمت آخر سریال see که ماگرا آهنگ dream a little dream of me رو خوند قشنگ ترین لالایی ک میتونستم برای یه بچه بخونم و پیدا کردم و هر شب برای خودم میخونمش.

راست بگو آنجا نیز همین ماجراست؟!

تو شبیه کوچه هایی هستی که به دریا میرسه...^^

با شاهین نجفی موافقم «زندگی یه تئاتر مزخرفه»

و من به جرعه های فراموشی دلخوشم.

در نهایت خستگی و استیصال روی تخت افتادم و زل زدم به سقف به سختی های مهاجرت تنها فکر میکردم و قلبم گرفته بود. صدای پسر همسایه از تراس اومد(گاهی گیتار میزنه)‌ همون لحظه خوند که:« ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما به کجا میری عزیزم قفسه تموم دنیا...» و اشک فراوان.

قلب کوچکش استعداد بی‌پایانی برای دلتنگی داشت. گاهی حتی دلش می‌توانست برای ابر کوچکی که سال‌ها پیش به آن خیره شده بود، تنگ شود. همه چیز در او رد مبهمی از اندوه باقی می‌گذاشت.

همیشه فک میکنم داستان قرار نیست انقد غمگین بشه و همیشه انقد غمگین میشه.

۸‌ روز مرخصی گرفتم، چیکار کردم؟! بیزار از زندگی اجتماعی فقط توی اتاقم نشستم و امروز صبح مجبور شدم برم بانک اند گس وات؟ دوباره آدما، دوباره تحمل رفتارای بی ادبانه، دوباره بی‌مسئولیتی، دوباره خشم من واقعا زندگی اجتماعی رو دگ nmt و حالا از فردا دوباره باید برم سرکار و هر روز آدما😭

هر روز در میان آدم‌هایی که از جنس تو‌ نیستند برای چیزی می‌جنگی که از جنس تو نیست تا هر شب در تنهایی‌ ساکت و مأنوست، به تصور آرزوهایی بپردازی که از جنس‌ تو اند؛ اما هرگز آن‌ها را نخواهی داشت.

از تمام احساساتم خسته‌ام؛ در آغوشم بگیر و برایم داستانی تعریف کن که مرا به خوابی بدون بیداری فرو ببرد.