ถ้าคบคนที่ชีวิตมีปัญหาเยอะ เราจะเหนื่อย ถ้าคบคนที่ control พ่อแม่ไม่ได้ เราจะเครียด ถ้าคบคนที่ครอบครัวมีปัญหาเรื่องเงิน สุขภาพจิตเราจะเสีย ทุกวัน ทุกเดือน ครอบครัวเค้าจะคุยแต่เรื่องเงิน ขอแต่เงิน ผญ คนไหน ถ้าคบ ผช แล้วเอะอะๆ อะไรๆ ก็ถามแม่ ให้แม่ตัดสินใจ นี่ระวังให้ดี

พูดก็พูด กูแทบจะเป็นพ่อไอ้ลินอยู่ละ

เคยเป็นคนที่ชอบอธิบายตัวเองมาก ๆ เพราะอยากถูกเข้าใจ บางครั้งก็กลัวถูกเข้าใจผิด แต่พอโตขึ้นเรื่อย ๆ ถึงได้รู้ว่าบางทีมันก็เปล่าประโยชน์อะ แถมเสียพลังงานชีวิตด้วย ช่างแม่งบ้าง เราเก่งขึ้นมาก ๆ ใครจะคิดยังไงก็เรื่องของมัน พอเป็นแบบนี้แล้วชีวิตง่ายขึ้นเยอะ

พออายุเยอะขึ้นก็ตระหนักได้ว่า เราไม่ได้มีหน้าที่ต้องไปพิสูจน์ตัวเองให้ใครก็ไม่รู้ที่ไม่ได้รู้จักเราดีพอและไม่ได้สำคัญอะไรเลยในชีวิตของเรา คนพวกนี้มักจัสต์ไปแล้วและมันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย ขอแค่คนสำคัญๆในชีวิตเราไม่ได้คิดว่าเป็นแบบนั้นก็พอ คนอื่นช่างหัวมึง อธิบายก็เสียเวลาชีวิต

ไม่รู้ดิ กูเกลียดคนดูถูกคนอื่นมาก ดีเด่มากจากไหน มองหัวจรดตีนก็ไม่ได้ดีกว่าเท่าไหร่ จะอ้วก ควย

เริ่มเข้าใจละว่าสังคมรอบตัวมีผลกับตัวเรายังไง เหมือนถ้าเรามีฝันอะไร ละคนรอบตัวพร่ำบอกว่าเพ้อเจ้อ เป็นไปไม่ได้ อย่างเธออะเหรอ บลาๆ คือคนเราแข็งแกร่งยังไงมันก็ต้องมีท้อมีสงสัยในตัวเองแหละ แต่ถ้าอยู่ในสังคมที่เชียร์เราว่า เอาสิแก เฮ้ย ชั้นว่าแกทำได้ ชั้นว่ามีโอกาส มันฮึดนะ มีกำลังใจ

แพสชั่นที่มีกูแทบเค้นจากพลังงานเศษเสี้ยวในชีวิตแล้วอ่ะ แทบจะจุดไฟเผาตัวเองเพื่อให้ มีฝันมีหวังอยู่ตลอดเวลา

ไม่ทำก็เหมือนเดิม ใช้ชีวิตแบบเดิม และกูไม่อยากอยู่แบบนี้ ไม่อยากเหมือนเดิม

ไม่ชอบคนที่ดูถูกความพยายามของคนอื่น กล้าดียังไงมาชี้นิ้วบอกว่าเขาพยายามไม่พอ ถ้าพยายามมันต้องสำเร็จ ตัวเองไม่ได้เห็นด้วยซ้ำว่าเขาทุ่มเทแค่ไหน อย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง บางคนเขาแทบจะคลานอยู่แล้ว มาบอกว่าเขายังพยายามไม่มากพอ ดูถูกเก่ง ตัดสินเก่ง ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้กุมชะตาโลกเลยดิ

ลึก ๆ กุไม่ใช่คนให้อภัยใครง่าย ๆ ขนาดนั้น ไม่ชอบนิสัยนี้ของตัวเองเหมือนกัน พยายามปรับมุมมองแล้วแต่ก็ยาก ถ้าใครมาทำให้กุผิดหวังแม้แต่นิดเดียวคือจำ ไม่ลืม

บอกรักคนเดิมอยู่ทุกคืน อยู่อย่างนั้น

'พระพุทธเจ้ายังทำไม่ได้เลย แล้วมึงเป็นใคร' ขอยกให้เป็นประโยคแห่งปี ของการปลดล็อคทุกข้อสงสัย และจุดเริ่มต้นของการปลงในชีวิต เรื่องบางเรื่องทำได้แค่ปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนั้น ถึงแม้ว่าเราอยากจะแก้ไขมากแค่ไหนก็ตาม สุดยอดแห่งปีแห่งชาติ แห่งวาระ จบประโยคแล้วชีวิตไปต่อได้เลย ปลง100%

ชอบอยู่กับคนแพสชั่นแรงๆ กระตุ้นตัวเอง มีแววตาหิวกระหายโอกาสหรือสิ่งที่ตัวเองต้องการอยู่เสมอ ชอบคนเก่งๆพี่เวลาพูดเรื่องที่ทำแล้วแววตามันเป็นประกาย มันทำให้เลือดพุ่งพล่าน เติมไฟให้ตัวเองทางอ้อม

เราเปลี่ยนใครไม่ได้ แต่เราเดินออกจากตรงนั้นได้

ถ้าคุยกับใครแล้วรู้สึกว่าเปลืองพลังงาน ให้เชื่อในความรู้สึกตัวเองแล้วรีบตัดจบการสนทนา พลังงานจิตวิญญาณของทุกคนมีค่า อย่าเอาไปใช้อย่างเสียเปล่าให้กับคนหรือเรื่องที่ไร้สาระ .

แต่ละคำที่หลุดออกมา เหี้ยๆทั้งนั้น เป็นการบัฟคนอื่นที่กูสงสารคนพูดมาก สังเวช พูดออกมาไม่สะท้อนตัวเองเลยหรอวะ งง