“…งืม~” เด็กน้อยเผลอเคลิ้มหลับในห้องสอบ แต่เพราะทำข้อสอบเสร็จแล้วคุณครูจึงไม่ปลุกจนกว่าจะหมดเวลา

⠀⠀“ ดีใจด้วยนะอามาจิกิคุง ”

❝ มองอะไร..? ❞

“…” แอบเข้ามาทั้งทีก็กลายเป็นผักกาดสะแล้ว

แย่แล้วสิ ... รู้สึกว่าจะไม่สบาย

⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀เสียงระเบิดดังกึกก้อง พร้อมกับเศษซากตึกที่ถล่มลงมา ก่อนจะได้ยินเสียงประกาศจากฮีโร่ผู้ร่วมสนามรบว่าภารกิจครั้งนี้เสร็จสิ้นแล้ว ⠀ ⠀เมื่อทุกอย่างจบลง เขาก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องอยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัย ขายาวออกแรงวิ่งอีกครั้งหวังจะพาร่างตนเองออกนอกที่เกิดเหตุ ⠀ ⠀+

“สวัสดิ์ตอนเที่ยงครับ!..” ‘จ..จะว่าไปทุกคนยังจำเราได้อยู่ไหมนะ..’ “ก..กลับมาแล้วหล่ะครับ!..^^”

ยางิอยากออกไปวิ่ง จริงๆหลังเกษียนเขาก็ไม่ได้มีเรื่องที่จะต้องทำขนาดนั้น แต่ เขาต้องพร้อมสำหรับทุกอย่าง

ไง~ เป็นยังไงกันบ้าง? ได้พักกันบ้างรึเปล่า~? (pipi~)

ท่ามกลางเสียงเจื้อยแจ้วของโทกะ เขายืนนิ่งจ้องมองถ้วยชาในมือตัวเอง ❝.......❞

『 𝗦𝘆𝗺𝗯𝗼𝗹 𝗼𝗳 𝗙𝗲𝗮𝗿 』

" ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ไป ก็ขอให้สนับสนุนพวกเราทุกคนด้วยนะ ทั้งพวกผม ทั้งรุ่นน้องและทุกคนเลย ช่วงเวลาแบบนี้แหละที่เราต้องสามัคคีกันเอาไว้ใช่มั้ยล้า แต่ไม่ต้องห่วงไปหรอก พวกฉันจะกลับมาเข้าพิธีจบการศึกษาทั้งสามคนแน่นอน !! "

“อ—อรุณเที่ยง..ครับ ท ทุกคน” “คุณแม่..จ จะพาไปกิน ข—ข้าวข้างนอก ด ด้วยครับ✨”

นี่ นี่ ไม่ได้เข้ามานานเลยใช่มั้ยละ นี่ นี่ มีอะไรเปลี่ยนไปกันบ้างนะ ทุกคนยังอยู่กันมั้ยหนอ ฉันน่ะ ฉันน่ะ ตื่นเต้นจังที่จะได้คุยกับทุกคนอีกครั้ง! ตื่นเต้นจริงๆนะเนี่ย จริงๆนะ!

⠀ ⠀ ⠀ ⠀❝ ฟ ฟ ฟิกเกอร์ออลไมท์ !!! ❞

“อ่ออ..อ—อรุณสวัสดิ์ครับ แหะๆ”

“อรุณ..สวัสดิ์นะ” “ว—วันสุดท้าย..ข ของสัปดาห์แล้ว..”

“หิว ข—ขนมจังแหะ..”