شبیه معجزه‌ای؛ باشکوه و فراموش‌شده.

هروقت پدر و مادر ایرانی از فرزندشان خیلی تعریف می‌کنند، می‌فهمم که احتمالا فرزندشان، بیمار است

دیروز یه پالتو و مانتو خریدم چون واقعا نیاز داشتم، بجای خوشحالی بعد از خرید همش دارم خودمو سرزنش میکنم که کاش نمی‌خریدی لازم میشه پولت.

این اکس کون زرنگ ما چطور تو این ماه خواب ما رو ندید تا پیام بده.عجیییب.

«هنوز فرصت نکرده‌ام زندگی کنم، تا الان هر چه بود دوام آوردن بود.»

امروز از این خندم گرفت وقتی اکسم فهمید که من می‌دونم خواهرش جنده اس،در تلاش بود به من حس تحقیر بده که تو رفتی درمورد خواهرم پرس و جو کردی. داداش خب خودبه‌خود معروفه نیاز به پرسش نداره سلطان.

ما، هزار پرنده‌ی ترسیده.

و ما ادراک ما "حس شیشم زن".

انرژی آدما خیلی تاثیر داره رو ما.طرف سنبل نشدن ها و نتونستن ها بود من طی دوستی باهاش حالم خنثی و بد میشد "به مرور " بعد از قطع ارتباط باهاش دوباره پر شدم از زندگی.دوست واقعا مهمه.

یکی داوطلب بیاد چرت و پرت بگه بخندیم از مسیر به فنا رفتنمون لذت ببریم.

من این زندگی رو دوست ندارم.

بزرگسالی عالیه نه تنها ترسم از مرگ ریخته،منطقی کارامو میکنم با لذت آش رشته ای که مامان پخته رو میخورم؛ تا وقتش بشه.درود بر آگاهی درود بر بزرگسالی.

بابا منم دارم پول نت میدم چرا اینجوریه توییتر.

باید با پای چپ از رحم میومدیم بیرون.

من نیاز دارم حرف بزنم یعنی فک ام تکون بخوره صدا ازش خارج بشه نه خودم با خودم.

تو بحث با بابام کم آوردم سجاده میارم نماز بخونم.

تریاک فروش آشنا بدون سرب.

با شرف بمیر به اکست پیام نده لامصب.

جدیدا فهمیدم توانایی هامو نشون نمیدم.دلیل؟چون تو بچگی خانواده توانایی منو نادیده گرفت هیچ،بی اعتنایی هم کرد.

خدایا خودت کمک کن خوشی ندیده از دنیا نریم.