Gece bi türlü uyuyamayan ben

Annemin sesini unutuyorum sanki bu o kadar acı veriyor ki….😔

Ömür boyu geçmeyecek olan bir yumru...

her şeyin farkına varmak beni insanlardan uzaklaştırdı. kimse sandığım kadar iyi niyetli değilmiş, bunu anladım. yalandan yakınlıklar olacağına, gerçek uzaklıklar çok daha iyiymiş. herkesin yolu layığına açık olsun.

Tam 20 ay önce Gazzeli çocuklar “Diğer çocuklar gibi biz de yaşamak istiyoruz, bizi koruyun” diye basın açıklaması yapmışlardı. Tam 20 ay önce. Bu çocuklardan sağ kalan kaçı vardır bilmiyorum ama nesiller boyu geçmeyecek bir travma yüküyle bedenlerini sürüdükleri kesin.

İç sıkıntısı, kaçırılmış bir hayatın ağırlığıdır. Başka bir yaşamın mümkün olduğunun farkındayken, saçma bir hayatın içinde sıkışmanın sessiz çığlığıdır. Varoluşuna uygun yaşayamayan her insan; istemediği ancak sürdürmek zorunda kaldığı, içinde sıkışmış hissettiği bir yaşamın

Her şey (mesleki) çok zor değilmiş gibi bir de: Danışan diyete uymuyor → sonuç yok → suçlu: diyetisyen Mesleğin en zor yanı bu sanırım yaa 🥺

aylardır neyi nereye koyayım, nasıl çözeyim, neye yetişeyim bilmiyorum

En çok da telefonda biriyle uzun uzun konuşmak istediğinde geliyor özlem.

Bir sürü taş oturdu şurama, Bir sürü hayali telef ettiler içimde….

son dönemlerde dinlediğim en motive edici video

“öfkenin çenesi düşüktür ama kırgınlığın ağzını bıçak açmaz.”

Yalnız değilmişim ya

Ben İnşirah okurum, sen de anneni çağır

“şu telaşlarım bir bitse diyorum. belki uzaklara giderim. çoktandır gitmek istediğim yollar var.”

ders çalışmak için sosyal medyayı sildim birinci gün 🙏

"Doktor istemem, annem gelsin." Sezai Karakoç