هر چی جمعیت دنیا زیاد میشه آدما تعدادشون کم میشه ...

در نهایت آن هایی میمانند که زیبایی واقعیت را در روحت دیدند؛ باقی آهسته می‌روند.

یکی از بزرگترین درس‌هایی که تا به این‌جای عمرم گرفتم : "هر سنی خریتِ خاص خودش رو داره...

انسان برای عشق ورزیدن و اشیا برای استفاده خلق شده‌اند. دلیل بی‌سامانی جهان این است که به اشیا عشق می‌ورزیم و از انسان‌ها استفاده می‌کنیم..

آدما همیشه تو اوج احترام و اهمیتی که بهشون میدی ظرفیت واقعیشونو نشون میدن...

خودت باش؛ لایک هم نخورد فداسرت...

قهوه اش رو تموم کرد و گفت: یه روزی خاک قدر بارونو می دونه، ولی اون روز دیگه بارون نمی باره...!

خسته از فردای شکل دیروز...

‌ ‌ ‌ عَوض میشن آدما با دو قِرون . ..

شَخصیت‌اِصآلت‌میخوآد‌نَه‌اِدعا...

دِرخت زیاد بود ولی ریشه دار کَم !

‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌ وقتی بزرگ می‌شی دیگه تعداد آدما برات مهم نیست، واقعی بودنشون مهمه...

پیشرفت که می‌کنی آشنا سین میکنه غریبه لایک حکایت عجیبیه...

من شیفته‌ی روابط انسانی غیر پیچیده‌ام...

بدترين خراب كاري خراب كردن باور آدماست...

قُلک پُر صدا نمیده حالا هی منم منم کن...

تودرتاریکی خواهی فهمید که چه ستاره هایی از آن تو هستند...

تو در میان این همه سیاهی، آبی بودی... آبی آسمانی!

بعضی‌ها شبیه ترانه‌های قدیمی‌ان. دلنشین، آرام و زیبا.

متاسفانه تعداد آدمهایی که گاون از خود گاوها بیشتره