سه سال با شما نفس کشیدیم، ساختیم، خندیدیم. این پنج‌شنبه و جمعه(۵ تا۱۰ شب) ، توی UXR آخرین دیدارمون توی این خونه‌ست—و همه ی شما به ایونت خدافظیمون دعوتید قبل از اینکه فصل بعدی‌ رو تو جای جدید شروع کنیم

واقعا رزومه ی هدفمند کانادایی نوشتن واسه ما که کف تهران همممممههههه کار کردیم و زحمت کشیدیم سخته.

این بامزه ترین کارت دعوتیه که گرفتم :) به عنوان مشتری وفادار، دعوت شدم به جشن خداحافظی با کارت آینه ای =))).

🥰

دررود بر بیزنس‌کلاس امارات ! مسافرای کلاسیک با مکبوکای جلوشون! شیک، خوشبو، درگیر ایمیلای مهم‌تر از سرنوشت بشر

ننگ بر اکونومیک کلاس پرواز تورنتو که بوی بمبئی میداد.

لاولنگویج من اینه یکی بهم بگه مراقبتم.

ولی من این صحنه رو دوس دارم فرقیم نمیکنه. فقط سالم باشه، دختر باشه

بزرگ ترین ارزوم اینه یه خونه ی کوچیک داشته باشم. مال خود خود خودم باشه.

تو این تورنتو یکی پیدا نمیشه به دلم بشینه ادم اصیل و خوش تیپی باشه دراگی هم نباشه باهاش دوست شم😞

زمستووووون تنم بی جون بی جون من اینجا یخ زدم اما تو مثل من زمستونی نداریییی چه سختهههههه مرگ گل برای گلدووون بیا بازم بهتر من که بسه لحظه ی چشم انتظارییییی Giselle Oshiiin

اون شرایط تخمی رو تخم چشم من

وقتی داشتم بیزنس میزدم و تو شرایط سخت بودم آ دما میگفتن خب انقدر تحت فشاری نکن. نمیشه ببندیش؟ یه عده هم وقتی مهاجرت کردم و الان تا دسته تو فشارم میگن برگرد خب! آدم باید پای خواسته هاش وایسه. مگه زندگی جز تجربه و تلاش و رشده؟ وقت واسه برگشتن و بستن و تعطیل کردن زیاده

برای موفقیت یا باید اولین باشی، یا بهترین یه وقتام هردوتاش باهم میشه Oshiiin Paris

همینجوری که داشتم فکر میکردم چی میشه که غذام میسوزه دوباره غذام سوخت. سگ تو گاز برقی که نمیذاره به ته دیگ برسم یه راست میسوزونه

تصویرم از کودک درونم مثل بچه هاییه که کلاسشون تموم شده تو حیاط اروم نشستن تا مامانه بیاد دنبالشون. میاد اما دیر

عاشق اسماییم که مردی صدام میزنه دیروز بهم گفت لطافت خانوم. امروزم گفت نعمت الله خانوم🤣

خدارو شکر به خاطر دوستام که بعد مهاجرتم هم همونقدر پررنگ و زیبان. خدایا شکرت واسه این نعمت بزرگ