นี่ว่ามันเขียนบทไซรีนไม่กลม ธีมความรักของไซรีนมันดูโหวงมากเพราะมันไม่เคยเล่าคสพ.ของชีกับคนอื่น ไม่เหมือนไพน่อนที่ปูมาตลอดว่ามันคิดแต่เรื่องดาวเรื่องเพื่อน ขนาดแมพใหม่แม่งยังทำห้องธีมเพื่อนแต่ละคนให้เลย ถ้าจะโทษใครก็ต้องโทษเรื่องการเขียนบทและนำเสนอแหละที่ทำไม่ถึง

เจตนาอาจจะไม่ แต่ technically พอเป็นเจ้าของผลงานทำมันเลยกลายเป็นแขวน ไม่งั้นลองเทียบก็ได้ว่าถ้าแบรนด์ต่างๆ เอาคนที่บ่นขิงข่ามา แล้ว take it seriously มันลีดให้ทัวร์ลงได้ถึงไม่ตั้งใจ คือการสร้างแบรนด์หรือสร้างศิลปิน สมัยนี้มันสร้างความผูกพันอะ พอมีความไม่สบายใจของคนที่เราผูกพัน-

ชั้นว่าหมีมันมีข้อเสียใหญ่หลวงคืออะไรที่มันอินมากตั้งใจทำมากๆมันจะกลายเป็นแย่อ่ะ อย่างอินาสึมะนี่คิดว่าหมีมันไม่ได้เกลียดหรอก มันน่าจะชอบมาด้วยซ้ำถึงบิ้วมาซะใหญ่โต แต่พอตั้งใจทำมากกลายเป็นตุ้บ หรืออยากไซรีนมันก็น่าจะตั้งใจมากนะ แต่ก็นั่นแหละ

ไม่รู้ว่าเพราะคนเขียนบทรักคนนี้มากเกินไปหรือเปล่า มันเลยเป็นการจับมาใส่ แทนที่จะสร้างน้องใน another universe ออกมาเหมือนคนอื่นที่มาจากเกมพี่

( Rt appreciated ☘️ ) ดาต้าเบสใบเมนูของ #ca10 #ComicAvanue10 #CA10_SAT #CA10_SUN มาแล้วคับบ💪🏻 (มีใครรอม้ายy-y) >> pinto-spade-69f.notion.site/293109712c1d80… ส่วนอันนี้คู่มือ! ไว้หาด้อมตัวเองค่ะ🫶🏻 docs.google.com/document/d/1IY… ฝากตัวด้วยอีกงาน ขอบคุณค่า ⸜(｡˃ ᵕ ˂ )⸝♡

ถามจริงงงพี่ขายสีแต่พี่ปรับขาวดำ จะรั่วเลย

อยากผลักดันให้เป็นสังคมที่นักอ่านสามารถตั้งคำถาม วิจารณ์งานเขียน วิเคราะห์ ตีความเนื้อหาในนิยายได้อย่างอิสระ ส่วนตัวมองว่าถ้านักอ่านได้อ่านแล้ว รู้สึกยังไง มีอารมณ์ร่วม ชอบ/ไม่ชอบ ถูกจริตมากหรือน้อย ทุกคนควรสามารถรีวิวตามจริงได้เลย มีประเภทเดียวที่ไม่ควรทำคือไม่อ่านแต่อยากด่า 555

การเตรียมงานแล้วโดนยกเลิกในโค้งสุดท้ายมันไม่ตลกอ่ะ🥺 นี่เคยโดนยกเลิกจากช่วงยุคโควิด ซึ่งโอเคยอมรับเพราะมันเลี่ยงไม่ได้ แต่เคสนี้ก็นั่นแหละ

จากทวิตนี้สรุปได้ว่า ประเทศที่เจริญแล้วเกือบทั้งหมดมีบัตรเหมารายเดือนราคาสุดถูก ในขณะที่ค่าแรงมากกว่าไทยหลายเท่าตัว ประเทศไทยพังแน่

ยังยืนยันคำเดิมว่าส่วนหนึ่งที่รีวิว(แง่ลบ)เป็นที่เซนซิทีฟของนักเขียนนักวาด เพราะเศรษฐกิจมันแย่ ค่าหนังสือมันแพง จนผู้บริโภคส่วนมากต้องพิจารณาการจับจ่ายหนังสือสักเล่มจากการรีวิว TvT นี่คิดว่าถ้าหนังสือมันไม่ได้ราคาขนาดนี้ คนมีเงินจับจ่ายโดยไม่เป็นภาระ หลาย ๆ

ดีใจมาก ในที่สุดก็มีคนคุยรางดาวสักที ปกติไม่มีใครคุยด้วย

ดีขึ้น​นิดนึง🤏

สิ่งที่ไม่น่าโอเว้อไพร้ที่สุดในโลกคือน้ำเปล่าอะ กุเกลียดร้านอาหารตามห้างที่น้ำเปล่า 25 บาท 30 บาทมากเลย ละขวดนิดเดียว ละชั้นเปนคนกินน้ำเยอะอะ ถ้ากินน้ำสองขวด ก็คือข้าวข้างนอกมื้อนึงแล้วอะ 😭

ไอ้นิยายสนุกไม่สนุกเนี่ย เชื่อรีวิวคนอื่นไม่ได้หรอกนอกจากจะต้องสัมผัสด้วยตัวเองอะ บางทีอ่านต้นเรื่องสนุกมากแต่ท้ายเรื่องก็ไม่สนุกแล้วมันก็มีเยอะแยะไป รีวิวก็ให้ดูผ่าน ๆ ว่าภาพรวมนิยายเรื่องนั้นมันเป็นยังไงแต่สุดท้ายเราก็เป็นคนที่ตัดสินใจว่ามันตรงไทป์ที่เราอ่าน/ชอบไหมอยู่ดี

อันนี้ก็จะเป็นแค่มุมนักอ่านเท่านั้น เมื่อก่อนนี่ก็คิดงั้น จนได้ลองไปดูกฎตอนจะลงขาย แกเค้าหักเปอร์เซ็นต์โหดมากกกก และกระซิบเลยว่ายิ่งเป็นงานแปล มังงะ อะไรงี้ที่ซื้อลิขสิทธิ์มา มันต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์แยกอีกนะและต้นทางเค้าก็คิดเป็น % เช่น แพลตฟอร์มเอา 40% ต้นทางขอ 30% สนพเหลือเท่าไร

เอาจริงถ้าแบบนี้ แทนที่จะบ่นนข ควรจะไปบ่นที่แพลตฟอร์มมากกว่าหรือเปล่า 555 แต่ก็ไม่รู้พวกค่าซอฟแวร์ค่าข้อมูลด้วยแหละว่าต่อปีมันเท่าไร (จำได้ว่าเมื่อก่อนนขจะได้เปอร์เซ็นเพิ่มได้ด้วยการกด seller link ของนข ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ยังมีอยู่มั้ย แต่ส่วนตัวก็พยายามกดลิ้งจากนขแหละ)

นี่พกน้ำขวด-กระติก พยายามกินข้าวในร้านให้เสร็จแล้วค่อยกินน้ำหลังออกจากร้าน 55555555