insan sevildiğini bilince bildiğini unutabilir. unuttum.

"Derisini değiştiremeyen yılanlar ölmeye mahkumdur." der ve ekler Nietzsche "Bu durum düşüncelerini değiştiremeyen zihinler için de geçerlidir."

"Affetmeyin. Varsın kibirli desinler. Gaddar, kötü desinler varsın nefret etsinler. Ama kalbinize inen şeyleri affetmeyin. Onlar yaparken sorun yoktu da siz affetmeyince mi kötü olacaksınız. Bırakın kötü bilsinler. Bizim yolumuz insanlıktan geçer."

delirenler kuduranlar oldu dedim olabilir 🤷🏻‍♀️

birini seviyorsan bir parçan hep bir gün onu kaybetmekten korkar

"İyi ve kaliteli insanlar ile oturup kalkın. Yalancı, vicdansız, kıskanç, cahil, cimri, sürekli geçmişi ile ilgili boş hikaye anlatanlardan, egosu yüksek ve her şeye olumsuz bakan kişilerden uzak durun! Merhametsiz ve sevgisiz insanlara sevginizi de zamanınızı da heba etmeyin!"

yürürsen yakındır, bakarsan uzak

"Can kaybı yok" demek yerine "insan kaybı yok" dersek daha doğru olur. Dünya insandan ibaret değil...

“Onca yerde orman yangını varken neden düğüne gittiniz?” sorusuna “Ben düğüne gitmedim ki, nikaha gittim” diye cevap verebilen birinin, nizami olarak karşıdan karşıya geçmesi bile mucize ya, bunlar bu yaşa kadar nasıl gelmişler acaba?

Unutmayın.

"Artık tek taraflı olan hiçbir şeye tahammülüm kalmadı. Ben bir şey için savaşıyorsam karşı tarafta yapabilir. Ben sevmeyi biliyorsam, değerli hissettiriyorsam bende hissedebilirim.Bekleyecek ya da olması için hep çaba sarf edecek gücüm kalmadı. Oluyorsa birlikte, olmuyorsa hiç."

“Yoldur, yürünür. Mesafedir, aşılır. Sorundur, çözülür. Yaradır, sarılır. İnsan bir şekilde çaba gösterdiği her şeyi çözebilir. İki tane istisna dışında; ölmek ve sevilmemek. İnsan istediği kadar çabalasın sadece bu iki meseleyi çözemez.”