Yine ne çok güldüm bugün, Ne çok kahkaha attım, Ve yine ne güzel sakladım, Mutsuzluğumu.

Toprak bir gün yağmurun kıymetini anlayacak; fakat o gün yağmur yağmayacak...

Bir kış sabretmişsin tam çiçek açacakken,dolu vurmuş gibi oluyor hayat bazen...

Ruhsal sıkıntıların kaynağında anlamsız insanlarla anlamlı ilişkiler yaşama isteği ve çabası yatar...

Hiçbir şey yokmuş gibi davranıyorum ama bir takım şeyler baya ağrıma gidiyor...

Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim...

Özlemek şudur; Yanında olmasını istediğin biri vardır. Ama elinden gelen bir şey yoktur...

Geçikmiş bir gizlemi,birikmiş bir özlemi sakladınız mı... Gelmeyecek bir gideni,olmayacak bir nedeni beklediniz mi...

Mutlu değilim, üzgün de değilim.Nasılım bilmiyorum.Ruhum sıkılmış gibi...

Saatlerce boşluğu izleten derdi, kime nasıl anlatacaksın...

Aslında gökyüzü hep bulutluydu biz maviliğe aldandık...

Kendimden yorulduğum günlerdeyim...

Gücüm sadece dudaklarımı güldürmeye yetiyor,kalbime karşı hâlâ yorgunum...

Sadece gibiyim; iyi gibi,kötü gibi, var gibi...

Bir gökyüzü dinleniyor içimizde...

Kimseler anlamamış seni,ruhunu küstürmüşler...

Bekleyen her şey bir gün solar,ölür. Bu bir papatya da olabilir veyahut umut da...

Halbuki anlaşılmaya ne kadar muhtacız.Her şeyin içinde boğulmaya mecbur olmak,diri diri mezara kapanmaktan başka nedir?…