یه روز صبح آدما از خواب بیدار میشن و تصمیم میگیرن دیگه اونی نباشن که شما میشناسید،و شما اون لحظه باورتون نمیشه آیا این همون آدمه؟

امروز حوصله‌ی هیچکسو ندارم حتی خودم.

جدیدا یه گارد عجیبی نسبت به عالم و آدم گرفتم اینجوریه که فقط میخوام برینم بهشون؛ فارغ از هر عقیده و باوری که دارن نمیدونم مشکل کجاست، یا بقیه رو مخ‌تر و غیرقابل تحمل شدن یا من صبرم تموم‌ شده.

توروخدا بزرگ شید.

دیگه هیچ چیز جالبی درباره آدما وجود نداره

به یک سفر با قطار در مسیر شمال نیاز دارم.

یا خدا چرا انقدر حس عدم کفایت ریخت رو کله من؟

انسان‌های داغ عکس پروفایلشون میرر سلفی‌ه.

آدم‌ها اون انرژی‌ای که بهشون میدم رو بهم برنمی‌گردونن. حتی بیشتر حالم رو هم می‌گیرن. یکم بابت این موضوع ناراحتم و اورثینک می‌کنم. انرژی اجتماعی‌ام داره تموم میشه.

هرچقدر می‌گردم باز ریشه‌ی مشکلاتم جمهوری اسلامیه.

فحاشی به آخوند چشم در چشم یکی از بزرگ‌ترین لذت‌های دنیاست.

دلم لازانیای گارفیلدی میخواد.

میشه یه شب تا صبح رو پل هوایی بشینیم و فقط به آسمون و خیابون نگاه کنیم و آهنگ گوش بدیم؟

بعضی از آدم‌ها اینقد رو مخن که کاش حال داشته باشی یه دور کامل برینی بهشون. حال به همزن‌های سبک مغز.

چرا این ترم تموم نمیشه؟ خسته شد صبر ما.

لرا وقتی ظهر کباب و چاییشونو خوردن:

خیلی از ما به انواع اختلالات اعصاب و روان دچاریم. افسردگی، اضطراب، وسواس، استرس پس از سانحه و ... داشتن اختلال روانی کنش‌های ما رو نامعتبر نمیکنه!

هرروز منتظر شب میمونم.

یه بار دیگه حرف بزنی شاید سبک شی٬ شاید سنگین‌تر از قبل برگردی خونه.

Claude Monet, Etretat