روزی صد بار خداروشکر میکنم که همچین پدری بابای منه

خب نت پرو به چه درد من فریلنسر میخوره وقتی مشتریم اینترنت نداره! بابا یکم فکر کنین فقط!

از آدمای شل و بی جون متنفرم٫ کسایی شل بغل می‌کنن٫ شل دست میدن، شل کار می‌کنن… بلندتر حرف بزن، تندتر راه برو و کمتر ناله کن. نون نخوردی مگه؟ ممنون.

سختی کشیدن و از دست دادن عزیز تو ایران انقدر نرمالایز شده که یهو به خودت میای میبینی یک ساعت برای عزیزی که هنوز از دست ندادی زاااار زدی؛انگار مغزت همش هشدار میده ممکنه فردایی نباشه،شاید بعدی عزیزِ منه…

دوستم پزشکه؛میگفت این دهه سیلِ کنسر در جوون هاست و هروز با کیس هایی روبرو میشم که باورم نمیشه… دلیلش هم نه بخاطر فست فود و نه کم تحرکیه،همش از استرس بی حد و اندازه‌ی جووناست…

باز خوبه میون این همه بدبختی ما بهم رسیدیم.

چقدر عطرت خوشبوئه کافیه، دیگه به اسمش چیه نرسید ممنون.

واقعا لوس بودن از احساس امنیت شدید میاد

مرد مگه بحث میکنه؟مرد میگه چشم حق باتوعه و بوس میکنه.

بابام مصداق بارز مهربونیه🥲

امروز اصلا آدم نایسی نیستم.

هرچقدر جوراب سفید داشته باشی بازم کمه

“Out of sight out of mind”

راه برگشتی وجود نداره قدر همه چیز و همون موقع بدونین .

قانون حاکم بر زندگی من در این روزها؛ قانون پایستگی استرسه.

اینکه نمی‌تونم شدت خوب بودنت رو برای دیگران توصیف کنم داره اذیتم می‌کنه.

نمیدونم چطور بگم دوستی با دخترایی که همش انتظار ناز کشیدن و فلان دارن و انگار به جای دوستشون، دوس پسرشونی خیلی فشار میاره به آدم.

واقعا دلم میخواد گربه باشم.جدی می گم.

لباس‌های تمیز و ماگ بزرگ چایی باعث شدن امشب چشم روی ناکامی‌ها ببندم. فردا انسان بهتری می‌شم.