กลางแดดร้อนระอุ เจ้าของผมสีอ่อนยืนมองสถานที่ตรงหน้าด้วยท่าทางเคร่งเครียด ภารกิจคราวนี้ค่อนข้างหนักเอาการ “นี่มันแย่มากเลยนะ…” เอ่ยกับเพื่อนชายอีก2คนที่อยู่ใกล้ๆกัน มือทั้งสองสั่นเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเพราะอากาศร้อนหรือสถานการณ์เบื้องหน้ากันแน่ 𝙉. 𝙎𝙝𝙞𝙠𝙖𝙙𝙖𝙞 乃ㄖ尺ㄩㄒㄖ​

“ อ - อ่ะจริงหรอครับอิโนะจินคุง ”

“ !! — ค..คือว่าผมมีแรงฝึกอยู่ครับ! เวลานี้ชิกาไดคุงยังไม่นอนหรอครับ?! ”

พอได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะแห้งทันทีก็อย่างว่าเขายังไม่นอนนี่นิ้วชี้เริ่มเกาแก้มตนเองเบาๆ “ ผมก็แค่ไม่ง่วงเลยใช้เวลาให้เป็นประโยชน์โดยการฝึกครับ !” “ ง..งั้นชิกาไดคุงก็จะกลับแล้วหรอครับ ? ”

“ เอ๊ะ? ” ลูบหลังคอตนเองเบาๆเหมือนไม่เข้าใจ

“ เข้าใจแล้วครับ แต่ว่าอีกสักพักผมก็พักแล้วละครับ” เขายกนิ้วโป้ง “ อย่างงี้นี่เอง!งั้นถ้าชิกาไดคุงจะกลับแล้วก็กลับดีๆนะครับ ”

⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ก็จริงอยู่ ที่ในโลกของนินจา คนที่แหกกฎจะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกสวะ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ แต่ว่า พวกที่ทอดทิ้งพวกพ้องน่ะ ต่ำยิ่งกว่าพวกสวะซะอีก ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀

“ อยากกินซาชิมิจังแฮะ… “ อยู่ ๆ ก็พึมพำขึ้นมาอย่างไร้ต้นสายปลายเหตุ ช่วงนี้มีอะไรที่ต้องทำเยอะเกินจนแทบไม่ได้คิดเรื่องของตัวเองเลย

ตวัดปลายพู่กันลงบนกระดาษ อิโนะจินนั่งอยู่ที่บริเวณชายแดนของหมู่บ้าน ลมพัดโชยอ่อนๆทำให้ผมหางม้าสีเดียวกันกับผู้เป็นแม่ไหวเล็กน้อย ภาพของวิวที่อยู่เบื้องหน้าค่อยๆถูกเติมทีละนิด นินจาหนุ่มหาวออกมาออกมา “ดูเหมือนคืนนี้ยังอีกยาวไกล…”

“ ร้อน… ” เธอรวบผมของตัวเองขึ้น พลางบ่นออกมาระหว่างกำลังเดินตรวจตราภายในเมือง ถ้าต้องออกไปทำภารกิจนอกหมู่บ้านจะไม่เป็นลมล้มพับกันไปเลยเหรอเนี่ย ร้อนเกินไปแล้ว… ตรวจตราเสร็จแล้วชวนโจโจไปหาอะไรเย็น ๆ กินสักหน่อยดีกว่า

“ –♪ “ วันนี้ได้พักผ่อนเร็วกว่าทุกวันเลยแวะมายืนบนสะพานให้ลมโกรกคลายร้อนสักหน่อย

หลังจากฝึกซ้อมเสร็จเขาก็ทิ้งตัวลงนอนพื้นดินราบพรางพักหายใจ “คงได้เวลาพักกลับบ้านแล้วละครับ!”

* ยืดร่างกายเตรียมพร้อมวิ่ง *

ค้นรูปของคุณพ่อสมัยหนุ่มๆออกมาดู อิโนะจินจับปลายคางตัวเองครุ่นคิดอยู่สักพัก “ตัดผมดีไหมนะ…?” มือสัมผัสที่ผมหางม้าสีอ่อนของตน กว่าจะเลี้ยงมาได้ยาวขนาดนี้ก็ลำบากหน้าดูเลย… ตัดสินใจยากจังแฮะ

⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ 𝘇 𝘇  ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ 𝘇 𝘇   ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀

อืมม ดูเหมือนอิโนะจินจะอยากตัดผมหรือเปล่านะ?

แหม แหม ~