(เงาสิง 😠 𝐙𝐄𝐊𝐈𝐀. )

/กำลังว่างๆเลยวาดเพื่อนๆเล่นใส่กระดาษ (เค้าหยิบบางคนที่พอจะคุยบ่อยมาวาดนะคะ เส้นน้องมูแบบวาดไวๆ🥺)

| ในห้องชมรมจิตบำบัด | เคนนั่งเล่นเปียโนของเล่นสีชมพูอย่างตลกขบขัน (มันใช้ได้อย่างตลกขบขันเหมือนกัน)

/ชี้ๆแขนที่มีรอยเพ้นท์ "รอยเพ้นอยู่นี่ นายมองอะไร?" (cms by Percent Yoon)

[Story] ย้อนหลังวันที่ 11 มิถุนายน - แชท ท่ามกลางปาร์ตี้ที่สนุกสนาน แต่แล้วทุกอย่างก็หยุดนิ่ง เมื่อ Zenos ขอตัวออกจากงานด้วยสีหน้าไม่พอใจ ดีแลนที่รู้ตัวว่าเป็นต้นเหตุจึงต้องทำอะไรซักอย่าง (สตอรี่นี้แค่มาเปิดแชทดีแลนครับ) readawrite.com/c/b9cbc4a0426e… (cms by พริ่ หมีส์)

เธอยืนอยู่ริมลำธาร ทบทวนสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นตลอดมา ว่าเธอพลาดอะไรตรงไหนไป “ฉันเข้าใจผิดมาตลอด คิดว่าแค่ได้อยู่ข้างๆ กันบ่อยๆ มันจะทำให้เธอรู้สึกอะไรกลับมาบ้าง” “บางทีฉันควรยอมรับตั้งแต่แรก ว่าความสัมพันธ์นี้มันเกิดขึ้นแค่ในหัวของฉันเอง..” ((มาบวกจี้สมองได้😔))

วันนี้ไจโรก็ออกมาเดินเล่นนอกบ้านยามดึก ราวกับว่ามันกลายเป็นกิจวัตรชั่วคราวของเขา ความเครียดที่ก่อตัวขึ้น ทำให้อยู่เฉยๆไม่ได้ การคลายเครียดที่เหลืออยู่ ไม่กินเหล้าก็สูบบุหรี่เท่านั้นแหละ หรือไม่ก็ทำทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน

วันนี้ไม่มีกะจิตกะใจจะเข้าเรียนเท่าไหร่ ทำได้แค่ฟุบหน้าลงบนโต๊ะเรียน ไม่ได้ฟังสิ่งที่อาจารย์สอนเลยสักนิด "อยากโดดเรียนชะมัด" แต่ก็ทำไม่ได้ ใบหน้าเอียงไปด้านข้าง ทอดสายตามองไปยังข้างนอก ลำลึกถึงอดีตก่อนมีคนรักเป็นตัวเป็นตน แม้ว่าอิสระจะถูกช่วงชิงไป เขากลับไม่ได้เสียดายเลยสักนิด

"อ้าม~" ดีแลนตักแพนเค้กราดน้ำผึ้งแล้วยื่นไปตรงหน้าของเอริค ให้คนป่วยได้สูดกลิ่นหอมกรุ่นของแป้งหวานนุ่มที่ละลายเนยหอมๆทับอีกที แถมยังมีน้ำผึ้งชวนน้ำลายสอ แต่เพราะเอริคป่วยจึงไม่สามารถกินได้ตามใจปาก ดีแลยจึงชักมือกลับแล้วกินให้ดู "ฮี่ๆ~" (เก็บ มม ย้อนหลัง) (Cms by Percent Yoon)

#MPC5event4 ปีนี้เข้าสู่ปีสุดท้ายก่อนที่พวกเขาจะเรียนจบ มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นมาตลอด3ปี ทั้งดีและเลวร้าย แต่พวกเขาก็ก้าวผ่านมันมาด้วยกัน "สนุกรึเปล่า?" "ปีสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย" "เวลามันผ่านไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?" รู้สึกอยากจะร้องไห้เลย - 🌜Anubis🌑 Cms by NongBe Beluga

#MPC5event4 ปีจบของเธอถึงจะเพิ่งย้ายมาปีนี้ก็ตามที เอ็ดด้าเข้างานมากับคุณแฟนหนุ่ม แม้ว่าเขาจะอยู่เกรด 11 แต่ดูว่าเขาจะหาตั๋วเข้างานมาจนได้ และแม้แต่ว่าเธอจะสวมชุดสีแดง สีที่เขาเกลียด เจ้าหนุ่มกลับยอมที่จะแต่งสีคู่กันแต่โดยดี เธอจึงยิ้มสดใสเป็นพิเศษเหมือนว่าวันนี้เป็นวันของเธอ

(โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ยยยยยย ผมโดนทิ้ง)

(ไอ้หมอนี่)