برای اولین بار لازم نیست توضیح بدم چرا حالم خوب نیست، چون شما هم همینطور.

ماچا‌زاده نیاید به کار، یک لر‌جنگی به از صدهزار

تو ايران بودن خودش لانگ ديستنسه، همه چى ازت دوره؛ عشق، پول، آرزوهات، آرامش، رفاه، امنيت،آزادى.

بعد میگین فیلمای آمریکایی خالی‌بندیه، بیا!

یعنی تو این وضعیت عکستون که ایرانو بغل کردید میبینم قشنگ عنم میگیره کسخلید؟

سر برگزاری یه امتحان به توافق نمی‌رسن، بعد یه عده از اینا توقع دارن مملکت اداره کنن.

من دلم میخواد قیمت تورهای اروپایی رو چک کنم، نه قیمت ماست قسطی رو.

ایران عزیزم، به اندازه تمام زیباییت غمگینم.

برنج رو زمینو دیدی؟ “ایرانی” از اول چشم و دلش سیر بود.

لُر یعنی: غیرت، شجاعت، مردانگی، برادری، اتحاد، میهن پرستی، عدالت خواهی...

من این هفته فهمیدم یه هفته زمان خیلیی طولانی‌ایه.

برگشتیم، ولی چه برگشتنی…💔

صدای مارو از ورژن جدید کره شمالی می‌شنوید.

دوباره با سختی وصل شدیم نصف شبی 🤦🏻‍♀️

این جُور که می‌بریم، تا کِی؟ وین صبر که می‌کنیم، تا چند؟

یعنی واقعا ما به دنیا اومدیم که فقط بجنگیم؟ پس کی نوبت زندگی کردن می‌رسه؟ من حتی یادم رفته آرزوهام چی بود.

یه کانفیگ وصل شدم انقدر سرعتش بالاعه که نگرانم کرده.

می‌دانم زندگی می‌گذرد، می‌دانم دردهایمان کمرنگ می‌شود ولی عزیز من، جوانیمان را از که پس بگیریم؟