hak ettiğimden daha azını kabul ettiğim tüm zamanlar için kendimden özür diliyorum

beni üzdükten sonra beni çok sevmenin hiçbir anlamı yok

hak edene çok başkayım

İyileşeceğim güzelleşeceğim

ise basladim bana bilgisayar verdiler soyle hissediyom anlik

ben var ya hayatımda tanıdığım en elinden geleni yapan insanım. bir şey buna rağmen de olmuyorsa benlik değildir

calismak cok kotu calismamak daha kötü yetiskin hayati bana uygun degilmis

çabamı azıcık bile kessem hemen bozulan ikili ilişkiler bıktırdı beni bir miktar

Son üç yıl benim ömrümden on yıl aldı.

Demediler mi sana o kız kendine gelirse bir daha sana geri dönmez diye?

“Bize bir an lazım, yaşadıktan sonra iyileşmek zorunda kalmayacağımız bir an.”

Sırf birisini kaybetmek istemediğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olmaya çalıştıkça, karşındakine de hak vermeye, düzeltir sanarak konuyu kapatmaya çalıştıkça kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyormuş. Hayattan aldığım en büyük derslerden biri bu.

Verdiğin kararın doğru olduğunu biliyorsun ama hala böyle hissediyorsun

"Oturduğun bir masada aşktan bahsedildiğinde, kimsenin senin kadar sevilmediğini fark edeceksin. Sevilmiş olmak insanı üzer mi, seni üzecek."

Ve ağzımdan 'olmuyorsa olmuyor zorlamanın bir manası yok' cümlesi döküldü, şaşırdım çünkü bir zamanlar onun için yapmayacağım bir şey yoktu..

Galeride gezinirken eski beni kıskandım

Benimle billboard’da canlı kuru izlemek isteyen 5 koca yürekli arıyorum