همه ی پنجشنبه های عمر من.

اگه برنامه و موفقیتی داشتیم، چشم حتما

از همون "از" اولش دروغه

حس میکنم پیام‌ تمدید تاریخ کنگره که مدیرمون برام فرستاد پشتش هزاران فاک و ‌خنده به ریش هفت جدو آباد منه :)

منظره دید من از پرنده بخت و اقبالم از بدو تولد:

اون کادویی که خدا هرسال بهم میده:

کاش اگه قراره pms م همچنان ادامه داشته باشه امشب بمیرم.

کاش حداقل یکی از بلایای طبیعی بیادو بمیریم 🫩 اینا زالو ها هیچ جوره بلایی سرشون نمیاد.

از شدت استرس و ترس از این شرایط بعد صدسال لبم تبخال‌زده ://

جدی ماها واسه چی زنده اییم؟ کل جوونیمونو مثل سگ دوییدیمو تهش هیچی، نه زندگی کردیم نه از چیزی لذت بردیم، ته ته دلخوشیمون دلبستگی و دوست داشتن آدم ها بوده که همونوهم بهم زهرمار کردیم.

جوان بودید، شور زندگی داشتید، پیر بودید، رویای آزادی داشتید، کودک بودید، پدر بودید، مادر بودید، گرسنه بودید، خسته بودید، امید داشتید، شریف بودید، شریف بودید، شریف بودید.

همش میگم یه چیزی فرق داره با فضای 1401. الان فهمیدم چیه. اون موقع وقت داشتیم و چون تعداد خیلی کمتر بود میتونسیم قربانی هارو بشناسیم و چهره هاشونو بخاطر بسپاریم الان هزاران هزار اسم و چهره و داستان وجود داره. از اینکه نمیتونم همشونو بشناسم و واسشون عذاداری کنم متنفرم

-"آقا اون سمت هم جنازه هست؟" -"آره تا دلت بخواد…" اون دنبال سپهرش بود...

با دیدن هر ثانیه به ثانیه این ۱۲ دقیقه میشه هزار بار مرد.

حیف اینهمه دل و جرات که رفتن زیر خاک، خاکتوسر من که زنده ام و میبینم.

"دیگه اون آدم سابق نمیشم" یعنی "دیگه اون آدم ترسوی سابق نیستم" جون ما عزیزتر نیست.

دیگه قرصایی که میخورم تاثیر ندارن، تلاشهام برای حفظ ظاهر نتیجه عکس داده نمیتونم نمیتونم

کماکان بی‌ادبی ما از مادرجندگی شماست

آدم این روزا واقعا نمیدونه کورتیزولش بالاست،پی ام اسه، افسرده اس ، هورموناشه، جیبش خالیه ، خوابش میاد، گشنشه ،میخواد بمونه،بمیره ، شکست عشقی خورده، یا کلا چون ایرانیه زندگیش اینجوریه

الهی من بمیرم برای بداهه پردازیت و گل رزی که قراره جای خون تو دربیاد بچه جون.