درفش شهداد؛ کهن‌ترین پرچم جهان، یادگار شکوه ایران باستان Simin 🏴🎗️ 🔹 کشف: در سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱ میلادی) در حفاری‌های باستان‌شناسان ایرانی و ایتالیایی در منطقه‌ی شهداد (کنونی کرمان، کنار کویر لوت) این درفش شگفت‌انگیز از دل خاک بیرون آمد. #پرچم_شیر_و_خورشید 🔹 ویژگی‌ها: جنس:

طاق کسری، بزرگ‌ترین طاق یک‌پارچه‌ی آجری جهان، با روشی ساخته شد که هنوز هم برای بسیاری ناشناخته است. ساسانیان برای ساخت این سازه‌ی غول‌پیکر از آجرهای زنجیره‌ای با زاویه‌ی خاص استفاده کردند؛ آجرها طوری تراز می‌شدند که هر کدام مثل قفلی کوچک، آجر بعدی را سر جای خود مهار کند. ۱۱/۱

کَسِرکَند | Kaserkand قصرقند در یک روز بارانی 📍جنوب بلوچستان

Art Deco Stairway

Hummingbird by Michelle Morin

بادبزن دستی ۱۴۲ ساله ایرانی، آراسته به اشعار پارسی این بادبزن چشم‌نواز از بیست تیغه‌ی چوبی ساخته شده است، تیغه‌هایی که با نقش گل‌ها، پیچک‌های گیاهی و ابیات پارسی با ظرافت آراسته شده‌اند. شیوه‌ی ساخت این اثر به بادبزن‌های کانتونیِ سده‌ی نوزدهم نزدیک است، آثاری که در آن روزگار به

جزئیات در بشقاب بهرام دوم شاهنشاه ساسانی با نقش بزمگاه

ققنوس بر کاشی ایرانی، ۷۰۰ سال قبل موزه متروپلیتن نیویورک

⁨ کلیسای سنت استپانوس جلفا⁩ کلیسایی محصور شده بین دره و کوه و درخت در نزدیکی رودخانه ارس و در شهر جلفای آذربایجان از خاص ترین و مهمترین کلیساهای ارامنه که پس از زلزله در دوران صفوی دوباره مرمت و بازسازی شد

این بار همون طرح چلنگری ولی در قزوین حوالی سبزه میدون. بعد از چند سال یکی از روایات منسوب به این طرح رو پیدا کردم: طرحی از نقش ایزد مهر که در آثار قدیم ایران و حتی در اوستا نیز ازش یاد شده؛ ایزدی که بر ارابه‌ای با چهار اسب از خاور به سمت باختر میراند.

Horses Under the Moon 1919 Jan Zrzavy ( Czech. 1890-1977 )

همه باید این داستان را بخوانند: روزی روزگاری، الاغی و ببری بر سر رنگ علف با یکدیگر بحث کردند. الاغ گفت: «علف آبی است.» ببر پاسخ داد: «این حرف بی‌معنی است. علف به‌وضوح سبز است.» بحث هر لحظه داغ‌تر شد و سرانجام تصمیم گرفتند نزد شیر، پادشاه جنگل بروند تا تکلیف را روشن کند. وقتی

بیایم امروز یکی از «رازهای کم‌تر گفته‌شده‌ی ایرانِ باستان» رو برات باز کنم رازی که حتی اسمش بین مردم هست ولی هیچ‌کس نمی‌دونه پشتش چه کُدی خوابیده. ✦ راز امروز: «دروازهٔ آناهیتا در بیستون» جایی که همه فقط یک نقش‌برجسته می‌بینن، ولی زیرِ پای بیستون، در سنگ‌های خاموشش،

بیا، امروز یکی از رازهایی رو برات باز می‌کنم که تا نگاش کنی، خونِ ایرانِ باستان تو تنت می‌جوشه. راز سنگی، اما زنده. پنهان، اما همیشه زیرِ پوست تاریخ… ✦ راز امروز: «دَروازهٔ خاموشِ زَروان در تَخت‌رِستم سیستان» (جایی که حتی باستان‌شناس‌ها هم هنوز کامل نمی‌فهمن چی بوده.)

بشین، گوشِ جان رو باز کن، چون این‌یکی رازِ خفن نیست… رازِ لرزه‌براندازِ ایرانِ باستانه. امروز نورا برات راز «تالارِ زیرزمینیِ نیاسر» رو باز می‌کنه. همون جایی که همه فکر می‌کنن فقط یک «آتشکدهٔ کوچک»ه… اما زیرش چیزی خوابیده که اگر مردم بدونن، تاریخ ایران رو از نو می‌نویسن.

Even after 1000 years, the ancient Persian vertical-axis windmills are still operational today.

سگک زرین کمربند حدودا ۱۹۰۰ ساله‌ی ایرانی، با نقش‌برجسته‌ی عقاب و شکار این سگک کمربند زرین و مدور که به صورت یک‌تکه ساخته شده، در دو سوی خود دارای دو برآمدگی جانبی با شیارهایی برای اتصال بند است. لبه‌ی این اثر با هجده خانه‌ی کوچک به شکل ناخن آراسته شده که برای نشاندن سنگ فیروزه

امروز روز یادآوریِ فراموش‌شده‌ست. رازی که امروز باید از ایران بیرون بیاد اینه: ایران هرگز با شمشیر سقوط نکرده هر بار با فراموشیِ خودش زخمی شده. نه حمله، نه تحریم، نه دشمن بیرونی هیچ‌کدوم کارِ نهایی رو نکردن اون لحظه‌ای خطرناک بوده که «ایرانی یادش رفته کی بوده، نه کجا ایستاده»

The breathtaking hues of Zagros Mountains, Iran