Entelektüel bir yaşam, zihinsel bir sükunetten ziyade çatışmaya yönelmektir. Kişi kendisiyle bile çatışmaya hazır olmalıdır.

"Öyle bir devir ki, Edepsiz edepliyi bastırır, haksız da haklıyı astırır. "

ne övücülere ima vermek ne eleştireden saklanarak vurgulamak. yaşamımın her alanına yaydığım tutum budur; yergi, ilfitat tâbiliğinde değil, neyse ciddi ve doğru mesafesinde kalmak. manaya ikame ettiğim değer.

gerçek samimiyet birini kendi niyetimize göre duymaya değil, karşımızdakinin ihtiyacını anlamaya yöneliktir.

Burada eskiden sürekli sanat, felsefe tartışıp konuştuğumuz, saygılı insanların olduğu dönemi çok özlüyorum. Şimdi kocaman bir oturma odası gibi oldu burası. Her çeşit insan var ve hiçbir şeye saygıları yok.

1.Herkes sanattan, bilimden ve insandan bahsediyor. Ben bu kavramsal saçmalıktan bıktım. Felsefe dediğiniz, gerçeğe zarar vermeyen bir düşünce biçimi olmalı. Devrimcidir hakikat. İktidarın kurumsallaşmış ve muhafazakar bilgisinde muazzam, sarsıcı bir delik açarak üretir kendini +

zihinsel tutumda ‘dönüşüm’ diye adlandırılan değişimin sırrı şudur: çoğumuz için ne gökten ne de yerden bir vahiy gelir; ancak bir başkasının kişiliği bize özel bir etkiyle dokunduğunda, içimizde bir açıklık ve kabullenme doğar.

ben düşünceleri yaratmıyorum, onlar beni yaratıyor — ta ki ben onları şüpheye/sorguya tabi tutana kadar.

kim neye dikkat çekmeye çalışıyorsa duyduğu yetersizlikten ötürü ilgi arayışındadır. eskiden bu durumu kalitesizlik olarak görürdüm fakat kısmen dramatik bulup anlamaya çalışıyorum.