gece rüyamda bi yudum kahve içtim ve içer içmez pişman oldum tadı çok kötü geldi, hâlâ kötü kokuyor canım asla istemiyor

annemi karşılamaya havalimanına gidiyoruz uçağa binmeden foto atmış iki katlı uçakla geliyo çok merak ediyorum ne anlatıcak yolculukla ilgili

bu yaşıma kadarki en büyük kararsızlığım bebeğimize isim seçmek oldu, çok güzel isimler var ama henüz hiçbiri için işte bu diyemedim, yaklaştıklarım oldu onlardan da düşündükçe soğudum. son çare olarak rüyamda görmeyi bekliyorum bakalım bebek doğana kadar bulabilecek miyiz

var oluş amacımızı gerçekleştirerek bir trabzonlu dünyaya getirdik, nasip ettiği için yüce rabbime şükürler olsun

iki haftadır en sevdiğim kelime bebeğim çünkü artık bir bebeğim var🥹

eski twitter günlerime dönmek istiyorum daha doğrusu eski herhangi günlere dönsem fena olmayacak gibi

bu sene benim zorluklarla mücadele senem oldu, kanadadaki en zor senem oldu/oluyor

bebekli hayat bebeğin uyuduğu ve uyumadığı olarak ikiye ayrılıyor. bebeğin uyumadığı bebeğin ağladığı ve ağlamadığı olarak ikiye ayrılıyor, bizim bebeğimiz hem uyumuyor hem de ağlıyor canım benim yani e hepsi

ninnilerin hayati bir önem taşıdığı aslında hep duyduğumuz bişeymiş ama bir bebek uyutmayı denemeden fark edememişim: benim annem güzel annem beni al kollarına ✓ kucağında okşa beni ✓ ninniler söyle bana ?

beş kilosun ve gıdın var, hayat işte böyle bişey

dört aylık kızım hem hala minicik hem de artık koskocaman oldu, sanırım annelerin benim gözümde sen hep küçük bebeğimsin sözü böyle bişey

new yorkta bir teravih namazında birbirini tanımayan iki arkadaşımın tanışma olasılığı

sadece içimden galiba artık rutini oluşuyo dedim, sesli olarak kurmadım bile bu cümleyi, bebek gece uykusundan yarım saatte bir ağlayarak uyandı son üç saattir uyumuyo, annem bebeğe en çok anne babanın nazarı değermiş dediğinde garip gelmişti

Who needs a degree in international relations when you can just use twitter.