یه خانومی می‌گفت مردم ایران سالهاست به دنبال آزادی‌ان اما خودشونم نمی‌دونن آزادی دقیقا چیه.

امروز فرش شستم درست شکلی که وقتی بچه بودم مامان می‌شست. منتهی به جای بچه دو‌تا سگ رو فرش می‌دوییدن :)))

یک درخت ارغوان کاشتم تو‌ باغ. آرزو می‌کنم زنده باشم و بزرگیش رو‌ ببینم. کاش می‌شد هیچوقت از اینجا نرم.

میلیون ها نفر در ایران به صورت مطلق رژیم چنج میخوان و بخشی از اون ها حتی راضیه که ایران ویران بشه اما رژیم چنج اتفاق بیفته.در چند ماه گذشته مدام از این دوستان پرسیدم که ایا میدونن چه اتفاقی بیفته میگن رژیم چنج اتفاق افتاده؟مثلا چه اتفاقی افتاد که ۲۲ بهمن شد روز پیروزی انقلاب ۵۷؟

اگه می‌خوای دشمنت رو‌ از بین ببری اول بشناسش.

دنیا پشماش از شدت کس خلی ایرانیان می‌ریزه.

حالا با توجه به اینکه اینترنت پرو اومده فکر می‌کنید چقدر ممکنه اینترنت دوباره به حالت قبلش برگرده؟

یه جوری همه جارو عن گرفته که باید یه بمب چند مگا تنی وایتکس بزنن بلکه بشوره ببره.

بیسکوییت کره ای می‌خوام بیسکوییت کره ای می‌خوام بیسکوییت کره ای می‌خوام بیسکوییت کره ای می‌خوام

یک قلپ کوچولو از چای شیرین یا مثلا یه گاز کوچولو‌ از یه شیرینی کره‌ای می‌تونه کل تایم قند نخوردنت رو بگاد و مغزت دوباره مزه‌ی زیبای شیرینی یادش بیاد و از فردا دوباره مثل یک قند ندیده شیرینی جات بخوری. مرگ بر شکر پدرسگ.

امسال نگران چطور دووم آوردن تو سال بعدتی و سال بعد نگران سال بعد. جای نگرانی باید امید می‌بود. ولی آخرین ذرات امید خیلی وقت پیش از بین رفتن.

درس امروز : هیچوقت جوگیر نشید با یه بردرکالی تو لیش بدوید.

یه آدمایی میان تو زندگیت که حتی خوشحالی کوچیک تو هم براشون مهمه. من قربونت برم که چه شانسی گیرم اومد تو دوستم شدی.

یک سری فکر کسشر با وزن یک تن افتاده روم. تکون نمی‌تونم بخورم.

به ندرت مودب.

روحم رو‌ از دست دادم ولی پوستم تا حدی شفا پیدا کرده. دست می‌کشم روی صورتم انگار همین دیروز متولد شدم. منتهی امروز داشتم فکر می‌کردم که اصلا از کی پوست بدون لک و جوش و منفذ و چروک و یه دست صاف هدف شد؟ چرا همه‌ش معیار ها داره به سمت بی نقصی می‌ره؟ از کی بی نقصی زیباست؟

گه خوردم چتری زدم گه خوردم چتری زدم گه خوردم چتری زدم

حتی یک امید میلیمتری هم راجع به آینده در وجودم پیدا نمی‌کنم.

تو خونه غم خودم خفه‌م می‌کنه بیرون غم دیگران.