Sessiz bir köşede her şeyden uzak Meçhul yarınlara terk edilmişim

Kader nasıl isterse öyle olsun

Yüce dağ başında yanar bir ışık

Alışkanlıklarım öldürüyor beynimi Düşündüm günlerce yaptıklarıma değdimi? değmedi

Bütün hayallerim solduktan sonra Ümit yere batsın, fal yere batsın

Sevilirken bilmedin mi? Ben söylerken gülmedin mi? Falımızda hasret var Ayrılık var, demedim mi?

Düşer gökten göğsüme taşlar

Kalbimin amına koydu onlar, asimile etti

Yalnızlığım kader değil Bunu ellerimle yazdım

Geçti yine boş bi' ömür Gözlerinden öpüyorum

Kafamın inişleri öldürürken beni. Başkasına sinişlerin başlangıcı delirmek.

Cevabı olmayan herhangi bir şeyin sorusu da olmaz zaten sayın dinleyen. Sorular sadece cevabı duymak isteğiyle var olurlar.

Değilim bi aşık

Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman Beni o limana Çıkaramazsın

"Her zaman anlatılacak bir şey vardır. Doğru insanı bulduğunda tabi."

Zamanın çehresi asıktı Biz hep gülmeye gönüllüydük

Yalan söylüyorsan önemli değil, Nedense inanıyorum ben sana.

Ne kadar değişirsen değiş, nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı.

Ne azap, ne sitem bu yalnızlıktan, Kime ne, aşılmaz duvar bendedir,