Bir sayfa kapatır, diğerini açarsınız. Yeni başlangıçlar ne de zordur. Gereken cesareti içinizde bulamazsınız bir türlü. Ama hayaliniz vardır. O hayal için tek tek bütün yolu hesapladığınızı sanarsınız. Bir bakmışsınız çok erkenden kavuşmuşsunuz hayalinize. Bir bakmışsınız o

😂

Anne babalarımızın yaş aldığını gözlemledikte hissettiğimiz acıya çok hazırlıksız yakalanırız. Keşke ebeveynlerimizin günden güne yaş aldığını izlemenin ne kadar zor olduğunu, daha fazla konuşabilseydik toplum olarak…

Algıladıklarımız neye inandığımızı belirler. İnandığımız şey, doğru olarak kabul ettiğimiz şeyi belirler. Doğru 'SANDIĞIMIZ' şey, 'BİZİM' gerçeğimizdir. " (Teorik Fizikçi David Bohm)

Eğlenmeyi unuturuz. Bizi gerçekten neyin mutlu ettiğini unuturuz. Özgürlüğümüzü unuturuz. Ruhumuzun bize ne fısıldadığını unuturuz. Sadece görevlerimize bakar, onları hatırlarız. Hayata geliş amacımızı unuturuz. Oradan oraya koşturmaktan ötesi olabileceğini tezahür bile edemeyiz.

‘Önce ben’ diyebilmeli insan. Bunu demek bazen arınmanızı gerektirir. Hayır diyebilmeniz gerekir. Bazı insanlardan uzaklaşmanız gerekir. Bazı ortamlardan kapıyı çarpıp gitmenizi gerektirir. Hatta kimi zaman aynı canı paylaştıklarınıza bile yabancı olmayı göze almayı gerektirir.

Bir insan ömründe kaç kere kendini doğurur? Kaç kere yeniden dirilir-diriltir kendini düştüğü yerden? Mevlana der ki; "Düşmem" dersin, düşersin "Şaşmam" dersin, şaşarsın En garibi de budur ya "Öldüm" der, yine de yaşarsın… Karanlıkta kaldım sanırsınız. Çıkış yolu yokmuşçasına

Çok az kişi iz bırakır hayatınızda. Ama bu izler aslında sizinle ilgilidir. Sizin o kişiyi ve o ilişkiyi yorumlama şeklinize göre değişir: O yüzden sizi daha iyi versiyonunuzla tanıştıranlar en çok izi bırakandır. Hissettiğiniz sevgi öyle farklıdır ki sizde derin bir dönüşüm

Kimse tesadüfen karşınıza çıkmaz. Kimi zaman bir karşılaşma sizi eski versiyonunuza götürür. Size yürüdüğünüz yolları hatırlatır. Zamanın sadece bir kavramdan ibadet olduğunu. Aslolanın sadece siz olduğunu. Tek kalıcı olan şeyin kendinizle olan ilişkiniz olduğunu. Hayat yolunda

Bazı kapılardan hiç dönmemek üzere çıkarız. Bu kapının fiziksel olmasına gerek yoktur. Kendimizin başka versiyonundan daha ileri bir versiyonuna geçerken de kapıları kapatırız. İyi yanı; her zaman bize açılacak bir kapı daha bekler. Sınavı doğru verirseniz sürekli aynı kapılardan

“My goal is simple. It is a complete understanding of the universe, why it is as it is and why it exists at all.” — Stephen Hawking

Bazen de kendinizi özlersiniz. Dinlediğiniz müzikleri, gittiğiniz yerleri, yaptığınız aktiviteleri, kendinizle sohbeti, iyi yaptığınız şeyleri… O kadar kaybolmuş halde bulursunuz ki kendinizi. Bi bakmışsınız; kimseyi kendiniz kadar özlememişsiniz. Özlemeyeceksiniz de. Gerçek aşk

Yaşlı, hamile ve engelli insanlar da Gayrettepe geçitini kullanıyorken; yürüyen merdiven gibi basit bir şeyin tamirini bile aylardır yapamadınız. Üstüne de yürüyen merdiveni kaldırmışsınız. Sizin siyasi çıkarlarınız yüzünden vatandaşa eziyet çektirmeye ne hakkınız var?

Bazen büyük kararlar alırız. Büyük riskler içerir. Herkes bir anda aldık bu kararları sanır. Olgunlaşma sürecinin aylar, haftalar belki yıllar aldığını bilmezler. Binlerce parçanızdan yeniden bir bütün oluşturma kararıdır bu. Kırılan parçalarınızı nazikçe toplayıp daha iyi bir

Dibe vururuz. Ya da biz öyle sanırız. Daha güçlü zıplayabilmek için güç topluyoruzdur oysa sadece Yanımızdakilerle veya tek Zaten yolda dipteki halimize kafasını uzatıp bakmayanları biz de görmez oluruz Daha güçlü zıpladığımızda ise kuyunun etrafındakilere boynumuzu eğip bakmayı

Nasıl oluyor da aslında güçleniyorken kendimizi daha zayıf hissediyorduk? Bazen bir ayrılık, bazen bir istifa, bazen de bitişlerdi bizi güçlendiren… Ama zayıflattığını o an için sandığımız da yine buydu. İnsanoğlunun en büyük paradoksu. Asla tek renk değildik. Ne sadece siyah

Annemizin karnında bile 9 ay sadece durup, gelişiriz. Anne karnından çıkmamız bile 9 ayı bulur. Peki yaşarken kendimizden başka bir kişi yaratmamız ne kadar zamanı bulur? Tamamen daha iyi versiyonumuzu yaratacağımızı bilseydik aylar bazen yıllar süren doğum sancımızla alıp