bu şarkı, hiç yetişemeyeceğini bildiğin bir yere koşmayı bıraktıktan sonra gelen o hüzünlü ve mahzun serinlik gibi hissettiriyor..

her zaman sevip güveneceğinizi düşündüğünüz kişiler, bir gün gelecek artık hiç bir hayatta sevip affedemeyeceğiniz insanlar olacak. hayat biraz böyledir.

Hayat artık böyle hissetirsin

şimdi ömrümün karlı kışındayım. soğuğu var, sessizliği var. ama biliyorum; bir gün yazım da gelecek, baharım da. o gün geldiğinde, bugün imkânsız sandığım ne varsa birer birer olacak.

bu gece konuşmak istediğim tek kişi var onunla da ölürsem konuşabiliriz

“denizi hep seveceğim. o içimdeki her şeyi, hep yatıştıracak.”

her seyi öyle güzel yapıcam ki istedigim hayata ulasacagim.. the career. the love. the life.

tam hayattan ümidini kestiğin anda birinin seni çok güzel sevmesi... duâdır.

Ne zaman kiraz görsem Ergin Günçe'nin dizesi geliyor aklıma " Saçlarına kiraz miraz tak, yılgın olma Bak, birtakım düşünceler birtakım duygularla geliyor Her Ölüm bir noktadır, satırbaşı yap"

yine mayıs yine korku yine aynı his yine ölüm

olur olmaz yere islaniyorsa kirpiklerin artik her seye anneni daha sık animsiyorsan hatta anliyorsan kalbini bir mektup gibi burusturulup firlatilmis kendini kimsesiz ve erken unutulmus hissediyorsan icindeki cocuga saril sana insani anlatir

benim safe placeim tuhaf soru sorabildigim insanlardir

kızlar ve geri gelmesi için ömür vericekleri anneanneleri 🪽

"belki de herkesten çok kendimi özledim. eski beni. eski neşemi."

gün sonu kahvesi ve kafada cevabı verilemeyen sorular