Olur öyle kaybettiğini sandığın yolda hayat sana büyük zaferler sunar…

Sığamıyorum, taşamıyorum gidemiyorum, kalamıyorum ne oradayım ne burada ne bir şeyim ne öbürü…

Başkalarının nasibinde gözümüz yok ama insan niye bana da nasip olmuyor diye düşünmüyor değil…

Regaip kandili hatırına Allah'ım çıkmazlarımı düze çıkar gönlüme rahatlık, içime ferahlık ver ve imkansız olduğunu düşündüğüm hayallerimi yaşamayı nasip eyle...

Tüm yollardan geri dönülebilir her zaman yeni bir yol açılabilir ve her şeye en baştan başlanabilir…

Ve sonra aralık ayının son günlerinde hayatınızın bir yıl içinde ne kadar değiştiğini fark ediyorsunuz…

Oluyormuş gibi de olmasın artık…

Ben aylarca ben değildim ve kimse fark etmedi…

Maalesef incitebileceğiniz hiçbir his barındırmıyorum artık…

Yılı burada kapatıyorum kalbimde eksiklerle değil öğrendiklerimle yeni yıla mükemmel hayallerle değil daha sakin bir umutla giriyorum…

Kendime söz ısrarla yeniden çiçek açacağım hemde binlerce kez kırılan dalımdan…

Sana yalan söyleyeni saygısızlık edeni iyi niyetini suistimal edeni ve enerjini düşüreni hayatında tutma…

Yolunda gitmiyorsa yoldan gitmezsin sende açarız birkaç patika…

Hem her şey için çok geç gibi ama bir yandan da her şey yeni başlıyor gibi…

İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar da yapabilir…

Umrumda olan şeyler her geçen gün azalıyor…

Çiçek için dua ediyoruz sen bahçe nasip et Allah’ım…

Ama kader diye bir şey var ve her şey o an orda olma meselesidir…

İnsan ait olduğu yeri bulunca fırtına diniyor savaş bitiyor bir bahar başlıyor sonra…

Senin için yazılan sana ulaşacaktır…