Olmuyosa bile biz üstesinden geliriz ,ben onunla ölüme bile varım.

Her ana aslan doğurur ama her doğan aslan yaşayamaz

Şimdi farklı şiirlerde yaşar gibiyiz

Biz bize kurulmuş tuzak gibiyiz

Haykıran kalbi susturdum kendi katilim oldum

Sarışınlarla eğlendik esmerlerle evlenicezz

Ağzından bal damlayan arının bile arkasında bile iğnesi var ne güveni

Doğru insanı bekle,ama bir insanın doğru olmasını bekleme

Sen gamın ne olduğunu hiç bilmedin ; mâzursun Ben sensiz her gece mahvoldum Sen bir gece sensiz kalmadın ; mâzursun .

Gel sana ateşle oynamayı öğreteyim .

Ne kadar seviyorsun dersen ; “Nar” kadar derim . Dışımdan bir ben görünürüm , içimden binlerce sen dökülür

Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum sen yoksun .

İnsan oğlu en çok ihtiyaç duyduğu kişiden öğrenir kimseye ihtiyacının olmadığını

Sevilmek herkesin derdi , sevmekten söz eden yok

Hiç kimseyi kırıldığım gibi kıracak kadar vicdansız olmadım

Hayatın boyunca benzerini göremeyeceğin bir sevgi , ismini dahi bulamayacağın bir sadakat vermiştim değmezmiş…

Karşılık beklediğimden değil belki ama ona dair her şeyi en ince detayına kadar düşündüğüm birinin bana yaptığı düşüncesizliği sindiremiyorum, insanı bu kadar kıran bir his yok.

Armağan sanmıştım meğer imtihanmış

Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda Dokunabilir misiniz Göz yaşlarıma ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum Anlatamıyorum

“Geçmişini unutamadığın için mi gelecek yazamıyorsun, yoksa gelecek olarak gördüğün kişiyi geçmişinde bıraktığın için mi.”