เเล้ววันนั้นเป็นวันพระ พี่สาวคนโตที่ไปเซเว่นกะกูอะไม่อยู่บ้านเที่ยวกะเพื่อน คนอื่นในบ้านก็ยังไม่กลับกูก็ไม่ได้อะไรนั่งอยู่ชั้นล่างปกติเล่นไรไปเสร็จ สักพักกูได้ยินเสียงตุบๆอยู่ชั้นบน กูก็คิดแบบเออข้างบ้านมั้งไม่ได้คิดไร

พอมาประมาณทุ่มสองทุ่ม เสียงมันมาอีกเเละตุบๆแต่คราวนี้มันดังกว่าเดิมไง กูเลยกะไปบอกข้างบ้านว่าเออเบาหน่อยค่ะไรงี้ พอกูเดินไปดูคือข้างบ้านไม่อยู่ อะใจดูเริ่มไม่ดีและแต่ยังคงแบบเออไม่มีไรมั้ง เลยกลับเข้าไป

สักพักเสียงบรรไดอะเสียงแอดด เพราะมันเป็นบรรไดไม้กูก็เงยหน้าขึ้นไปดูก็ไม่มีใคร กูเลยเปิดเพลงกลบความกลัวสักพักพี่ชานกลับมาแล้วถามกูว่าไม่มีใครอยู่หรอ กูก็หึไม่ พี่กูก็บอกเอ่าถ้าไม่มีใครอยู่ทำไมไฟห้องพี่สาวคนโตเปิด(คนที่ไปเซเว่นกะดูอะ) กูแบบห้ะ?สงสัยลืมปิดมั้งไรแบบนี้

กูเลยขึ้นไปปิดเพราะมันเปลืองไฟ กูกำลังจะปิดเสียงหนังสืออะตก กูเลยหันไปว่ามันตกได้ไงวะกูเก็บๆขึ้น พอกูจะปิดไฟมันมีเสียงที่ตู้เสื้อผ้ากึกๆ กูก็ไม่คิดไรพอปิดปุ๊บ คือแสงไฟในหมู่บ้านอะมันส่องเข้ามา

มันเป็นช่วงที่กูกำลังหันหลังปิดประตู หางตาดูเห็นคนยืนอยู่ตรงปลายเตียง กูเลยหันกลับไปดูแล้วเปิดไฟ มันก็ไม่มีนี่หว่าเออกูคงตาฟาด กำลังเดินลงบรรไดมันมีเสียงตามหลัง ฟู้ดเหมือนคนมาเป่าหลังอะ กูก็หันกลับไปไม่มีไร แล้วพี่สาวกูก็กลับมากันหมดต่างคนก็ทำกิจวัตรไปแยกกันนอน

ปกติก่อนกูนอนกูก็ขึ้นไปเล่นห้องพี่สาวคนโตปกติ ไปนินเล่นเสร็จกูลงมาประมาณ3-4ทุ่ม กูก็นั่งเล่นเกมส์ของกูไปสักพักกูได้ยินเสียงบรรไดอีกและเหมือนเดิมเลย แต่กูไม่ได้สนใจเพราะใส่หูฟังสักพัก ลมเย็นผ่านหลังกูนึกออกป่ะแอร์ไม่ได้เปิดเปิดแต่พัดลม

กูก็รีบปิดคอมเเล้วกูก็รีบวิ่งขึ้นไปนอนกะพี่สาวปกติกูนอนข้างล่างเพราะมีห้อง พี่สาวกูตกใจเลยเปิดไฟเล็กแล้วถามกูว่าเป็นไร ตอนนั้นกูสั่นแบบไม่เคยสั่นอะ กูเลยบอกว่าพี่ไปทักอะไรมาพี่จำได้มั้ย เขาก็บอกไม่นะ เเล้วสักพักเสียงคนขึ้นบรรไดมากูกะพี่ก็มองหน้ากันแล้วตอนนั้นเป็นตี2-3แล้วอะ

สักพักประตูแม่งเปิด ใจกูอะแบบเหี้ยยายมีแต่คำว่าเหี้ยในหัว แต่เป็นพี่ชายกะพี่สาวอีกคนอะเปิดมาแล้วเป็นไรเขาเห็นกูท่าไม่ดีเลยถามๆกู กูก็สั่นไปเล่าไปเขาก็บอกกูว่าเออเดี๋ยวไปทำบุญเเละกัน

พอกูมาทำบุญหลวงพ่อถามกูว่าเป็นอะไรหน้าตากูซีดๆ กูเลยเล่าให้เขาฟังว่ากูเจออะไรงี้ๆ หลงงพ่อบอกคงเป็นความผิดของพี่หนูที่ไปทักเขา เขาเลยตามกลับแต่หนูเป็นคนดันเจอซะเอง ไม่เป็นไรนะเขารออยู่ข้างนอกเขารอรับบุญอยู่

แล้วพีคคือ คนที่รถล้มอะเป็นแฟนเก่าของรุ่นพี่ที่วิลัยที่กูเรียน เรื่องยังไม่จบดี

พอผ่านไปสักระยะ กูไปห้างขึ้นรถเมล์ไปแล้วขากลับก็กลับรถเมล์ มันต้องลงป้ายนั้นที่มีคนรถล้มอะ กูกลับช่วงเย็นเพราะกินเลี้ยงกะเพื่อน พอลงก็โทรให้พี่สาวมารับเพราะไม่อยากเดินเข้าไปโทรเสร็จพี่สาวสวนขึ้นมาว่าอยู่กะเพื่อนหรอ กูแบบห้ะกูว่ากูอยู่คนเดียวนะ

พี่สาวก็บอกหรอ เออเดี๋ยวออกไปรับ พอพี่สาวกูมารับพอถึงบ้านเขาบอกกูว่าเเล้วเพื่อนอะกลับไง กูเลยตะโกรไปเพื่อนไหน!? หนูกลับคนเดียว

พอถึงบ้านกูก็อาบน้ำทำไรเสร็จพี่สาวถามว่าเพื่อนอะกลับไง กูเลยสวนไปเพื่อนไหนหนูกลับคนเดียว พี่ก็มองหน้ากูเเล้วเงียบ แล้วพอดึกๆกูก็เข้านอนเพราะเหนื่อยแล้วนึกออกป่ะห้องครัวกะห้องกูมันติดกันแล้วแบบ ประตูกูเป็นประตูไม้มันก็จะมีเสียงใช่มะเวลามีไรมากระทบ

แล้วคืองี้ กูกำลังจะเข้านอนตอน4-5ทุ่มมันมีเสียงมาแบบนี้

แล้วทีนี้กูด้วยความเหนื่อยเลยรุกไปเปิดประตูดูว่ามีอะไรรึป่าว พอกูเปิดไปมันไม่มีแต่สิ่งที่กูเจอคือ น้ำที่ซิ้งล้างจานอะเปิด กูเลยเดินไปปิดใจก็แบบล้างจานยังลืมปิดกันอะไรวะเนี่ย แต่พอกูปิดเสร็จกลิ่นอะมันเหมือนกลิ่นธูปอะ เข้ามาหากู

ใจกูแอบกลัวแหละแต่ไม่คิดไร พอกูปิดไฟนอนเสียงกระดาษตกกูก็เปิดไฟโทรศัพท์ดูว่าเออมันตกแต่เข้าใจมั้นว่ากูติดกับเทปเพราะมันขนาดA2ซึ่งมันใหญ่เพราะกูเอาไว้วาดรูป กูก็อะเก็บม้วนๆพอล้มตัวลงนอนกำลังหลับสักพักเสียงดังตุบแต่ตุบเบา กูก็แบบเหี้ยไรอีกวะกูเลยรุกไปเปิดไฟดวงใหญ่

กูเปิดไฟเสร็จกูเห็นตุ๊กตาตกกูแบบเอ้ากูว่ากูก็ว่างดีนะทำไมมันถึงตก ก็เก็บเหมือนเดิม

ผ่านไปกูนอนไม่หลับเลยวิดีโอคอลกะเพื่อนก็คุยไปสักพักเพื่อนกูมองหน้ากูแบบค้างอะ กูถามมีไรมันถามกูว่าอยู่กับใครกูก็ด่ามันดูอยู่คนเดียวสิอีโง่ แล้วมันอ้ำๆอึ้งๆ ก็แยกย้ายกันนอน

พอกูนอนได้สักพักเหงื่อกูตกเหมือนมีคนจ้องหน้ากูแต่ไม่กล้าลืมตา กูได้ยินเสียงแค่ว่าขอบใจนะ แล้วก็เงียบไปเลย

พอเข้าอีกวันพี่กูถามว่าใครออกมาทำอะไรตอนดึกรึป่าว กูกะพี่ก็บอกไม่มีนะ พี่กูบอกเขาตื่นไปทำงานตอนตี4-5ได้ยินเสียงคนเปิดประตูออกจากบ้าน กูแบบ.......