Bu yol nereye gider bilmem ama yürüyorum işte

siz sanıyosunuz ki sadece sizin zor zamanlarınız, içinden çıkamadığınız durumlarınız ya da meşguliyetleriniz var. ben artık sadece kendisi cebelleşiyormuş gibi davranan insan bahanelerinden baya sıkıldım. herkesin kendince derdi var, bir de bencilliğinizi eklemeyin.

davranışa yansımayan hiçbir şeye en ufak inancım kalmadı artık. bana dünyanın en güzel cümleleri de kurulsa ben karşımda ne gördüğüme bakıyorum. çünkü söylediğiniz gibi birisi değilsiniz.

Kuzum diyen insanlarda pek samimiyet bulamıyorum

kimseyi bırakmam, unutmam, her zorluğuna yetişirim zannederdim ama vazgeçmeyi öğrendim. kendimi hatırlattığım kadar var olacaksam niye varım ki dedim ve gittim. öyle coğrafi bi uzaklık değil aslında gözlerinin önündeyim ama kalbimin olabildiğince sırtı dönük.

"Allah’tan başka kimseden bir şeyi iki kere isteme."

dostoyevski nankörlüğü şu vurucu cümleyle özetliyor: "havalar soğuduğunda insan gölge veren ağaçları unutur."

bugün sırtımı hermann hesse'nin şu muhteşem sözüne yaslıyorum: "sızlanıp yakınacaksın da eline ne geçecek? her şeyin hayırlı bir yol izleyip olması gerektiği gibi olduğunu, hiçbir şeyin başka türlü olamayacağını gerçekten göremiyor musun?"

İster 6 saat uyuyayım ister 10 saat hep yorgun uyanıyorum.

Benim tanıştırdığım kişilerin benden daha yakın olmasına tahammül edemiyorum.

Evet arkadaşlar gamzem var güldürmediğiniz için görememişsiniz

Ders çalışırken nedense her şey beni engellemeye çalışıyor sanki

hiçbir sorunu çözmek istemiyorum, kimseyi ve ne yaptıklarını merak etmiyorum, hiçbir şeyle mücadele etmek istemiyorum, olmayanı zorlamak istemiyorum. davranışların altında yatan sebepleri bilmek istemiyorum. böyleyse böyledir deyip huzur bulmak istiyorum yalnızca.

İyi giden şeyleri birilerine anlatınca iyiliği kalmıyor

Bu profilde yazılanların gerçek hayatla tamamen ilgisi vardır