Unuttum falan sanmayın arşiv gibiyim ben.

Şu paragraf güzel anlatmış; "Her şeyden çok sıkıldığım bir evreye geldim. Tahammül seviyem yok artık. Kimseye gerektiğinden fazla katlanamıyorum. Kimsenin peşinden koşacak gücüm yok. Belki de koşacak gücüm yok.Olacak her şey kabulüm, olmayana da üzülecek zamanları çoktan geçtim."

Dostoyevski keşke demenin ağırlığına şöyle değiniyor: “Aslında insanı en çok acıtan şey, hayal kırıklıkları değil. Yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.”

tahammül esigim o kadar düstü ki hayatımdan kimi cıkaracagım bana da sürpriz oluyo

Vefâ, insanın iç dünyasının güzelliğinin, karakter sağlamlığının ve ahlâkî yüceliğininin en çarpıcı göstergesidir. Asil bir kanın ve sağlam bir cibilliyetin en güçlü ve en açık delillerinden biridir.. ibn hazm

Bir zorlarım, iki zorlarım sonra bir anda çeker giderim. Dostum, sevdiğim, arkadaşım ya da ailem. Kim olursa olsun. Kimse vazgeçilmez değil.

çıkıp saatlerce dolaşmak istiyorum ama kafam benimle gelsin istemiyorum

Allah kimseyi bir kadının bir kadına yapabileceği en büyük kötülükleri yapıp da sonra başka bir kadına karşı kadın haklarının kollarına sığınarak kendine kalkan oluşturacak kadar mide bulandırıcı biriyle sınamasın

Allahımm 😢🙏🏻

Yapmayın etmeyin . Bizler bölgede acıları azaltmaya çalışırken söylemediğim şeyleri yazmayın. Lütfen.