makyaji cikarirken dokulen kirpikler

cringe diye yargıladığım insanların 14 şubat storylerini izlerken

çok üzgünüm

2000’li yıllarda üniversite okuyanları görüp kıskanma işi

sokak kedilerini yanlislikla korkutunca yasanan mahcubiyet ve özürdileme istegi

mucizelerle gel mart

evimde hep canlı çiçek mutfak masasında hep taze kurabiye olsun istiyorum

some day

Sevgi ihtiyacını kendi emeğiyle karşılayan Punch:

biz yaşayamadık da

bu sehir bizi evli gormeliydi ha bir de oglumuzla

evimizde güzel yemek kokuları, çiçeksiz kalmayan vazolar ve sonsuz huzur

artık hiçbir şeyin seni üzemediği ama mutlu da edemediği evrede olduğunu fark etmek

"marteniçkayı kendin alamazsın birinin hediye etmesi lazım"

artık yeni tanıştığım herkese 2026’da 2 mart’ı 3 mart’a bağlayan gece uyuyabildin mi diye soracağım

evde tek basıma kalınca mobilyalara verdigim konser

zamanında üniversitedeyken beyaz show'a gidenler

belki de hint kumasiyimdir ya