Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile
Adem Kaya

@adeka_dr

İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi/ Malatyaspor

ID: 856221079899131904

calendar_today23-04-2017 18:59:48

73 Tweet

37 Followers

78 Following

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

İnsanların kendi elleriyle yapıp ettikleri yüzünden yaşanan olayları kadere bağlamadığım için dert sahibiyim ve öfkeliyim. Ve sonra neye olduğunu bilmediğim bir özlem duygusu beni iyice yalnızlaştırıyor.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Başkalarının huzurundaki varlığınla kendi ruhun arasındaki o derin ayrışma. Suçluluk hissi ve sonra gerçek yüzünün açığa çıkma korkusunun verdiği yorgunluk ve herşeyin bitmesi arzusu. Bu durumda insan sadece sessiz kalabilir. Ancak o zaman birden fazla yüz taşımak zorunda kalmaz.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Neden insana mutlu olması için dış uyaranlara muhtaçmışcasına tavsiyelerde bulunuluyor. Yeni hobiler edin, gez, kitap oku arkadaş edin vs. Bunlar insanın hayatını güzelleştiren detaylar sadece. Koca hayatı bunlarla anlamlandırıp sahte bir mutluluk çemberi içine hapsediliyoruz.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

İnsanın varoluş amacı varsa bu amaç ancak bir yaratıcıya ait olabilir. İnsanlar için ancak varoluş sonucundan bahsedilebilir.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Hüzünlenebilmek büyük bir nimettir çünkü hüzün huzurun anahtarıdır. İnsan ancak hüzünlüyken kendisini duyabilir ve ruhunu hissedebilir. Yavaşla.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Hayatım boyunca yaşadığım en güçlü duygu şüphesiz ki özlemek idi. Çünkü özlemek aslında içinde bir çok duyguyu barındırır. Mesela sevgiyi, hüznü, öfkeyi, bitişi, yok oluşu ve bunu kabullenemeyişi.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Bazı şarkılar vardı; dinleyince gözlerimi dolduran. Şuan ise dinleyince gözlerimi doldurduğu günleri hatırlayıp gözlerim doluyor. Belki de bu yazdıklarımın bir şarkıyla ilgisi yoktur.

Adem Kaya (@adeka_dr) 's Twitter Profile Photo

Yemek yemenin ve hatta uyumanın, konuşmanın eziyete dönüştüğü vakitler.. Yine de her tarafımdan sızan yaşam parçalarını görebiliyorum. Tepki vermeye; dahil olmaya zorlanıyorum. Kaybolamıyorum.