ให้ตัวเองได้มีความสุขบ้าง อยากไปไหน ทำอะไร กินอะไร ลองฟังแค่ตัวเองดูบ้าง อย่าเอาใจคนอื่นจนลืมว่าตัวเองก็มีสิทธิที่จะได้ทำในสิ่งที่ชอบเหมือนกัน

ความรู้สึกแรกคือไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว เหนื่อย

การถูกลดความสำคัญลงเป็นอะไรที่ทำให้ใจแป๋วมาก

‘รักตัวเองให้มากกว่าเมื่อวาน พาตัวเองไปกินของโปรด ดื่มน้ำให้พอ พยายามไปอยู่ใกล้คนที่เป็นพลังบวก หาพื้นที่ๆอยู่แล้วสบายใจ ให้รางวัลตัวเองด้วยนะ เก่งขนาดนี้ เหนื่อยมาตั้งขนาดนี้ ไม่ต้องรอให้ใครมารักหรือดูแลหรอก’

พอยิ่งโตยิ่งรู้สึกไม่อยากใช้พลังที่มีอยู่อันน้อยนิดไปกับอะไรที่ไม่จำเป็น แค่ทำงานและใช้ชีวิตทุกวันให้ไม่ตายก็เหนื่อยมากแล้ว Relationship ที่อยากได้ก็คงแบบมีแล้วไม่เหนื่อยเพิ่ม แค่นั้นเลย

อะไรที่ไม่ใช่ ก็รีบก้าวออกมาเพื่อเซฟความรู้สึกตัวเอง

ถึงจุดที่ใจมันจะไม่เอาอะไรแล้วคือไม่เอาจริงๆ ตัดทั้งหมดได้ทันที

“ความจริงแล้วความสัมพันธ์ที่เราต้องการอาจไม่ใช่ความหวือหวาโรแมนติก แต่เป็นเพียงความรู้สึกสบายใจที่ได้อยู่ด้วยกัน ความรู้สึกที่เหมือนเป็นที่พักพิง เป็นบ้านหลังเล็กๆที่อบอุ่น ความธรรมดาที่แสนพิเศษแค่นั้นเอง”

รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนยอมแพ้กับอะไรง่ายมากอะ ถ้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่แล้ว ไม่ไหวแล้ว ใจมันไม่เอาเลยทันที

ใช้ชีวิตคนเดียวให้มีความสุขให้ได้ก่อนแล้วค่อยมีแฟน กินอาหารคนเดียวให้อร่อย นอนหลับคนเดียวได้แบบสบายใจ เที่ยวคนเดียวให้สนุก ซื้อของขวัญให้ตัวเองได้ ทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวให้ดีให้ได้ก่อนแล้วค่อยมีแฟน ให้แฟนเป็นส่วนเกินของชีวิต ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิต มีก็ดีแต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร

เราทำตัวให้ถูกใจใครไม่ได้ ต่อให้อยู่อย่างสงบก็ต้องมีผู้คนมาเล่าถึงนินทาเป็นเรื่องปกติ พยายามโฟกัสในสิ่งที่มีความสุข รับคำวิจารณ์เท่าที่รู้สึกว่าควรปรับ อย่ารับมาทั้งหมดจนตัวเองพัง เซฟความรู้สึกตัวเองให้มากเพราะสุดท้ายแล้วมีเพียงเราที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่บนความเป็นจริง

ปีนี้ร้องไห้บ่อยมาก ขนาดเดือนเกิดยังไม่แฮปปี้เลย

เสียความรู้สึกนะ แต่ช่างมันเถอะ

เวลาเจอคนใจเย็นแล้วรู้สึกเหมือนโดนลูบหัวตลอดเวลา อีกด้านก็ทำให้เรากลายเป็นคนใจเย็นขึ้นด้วย พอเขาคุยด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่าย สงบและสุขุม เราก็ยินดีจะอธิบายให้ฟังไปโดยอัตโนมัติเอง เวลาที่ไม่เข้าใจกันมันก็จะรับรู้ได้ว่า จะไม่บั่นทอนหรือแตกหักแน่นอน เพราะแบบนี้ถึงแพ้ทางคนใจเย็นมาก ๆ

บางคนเข้ามาในชีวิตเพื่อเป็นเรื่องฝังใจก็แค่นั้นเอง

รู้สึกว่าตัวเองมีสเน่ห์มาก ๆ แค่ตอนที่ไม่ได้ชอบใครจริงจัง อาจเพราะพอชอบใครก็ชอบมาก ถ้าหลวมตัวเมื่อไหร่ก็ไปสุด เบรคยาก มันเลยคอนโทรลไม่ได้ ไม่เหมือนตอนโสดที่มั่น ๆ มีความสุขได้ด้วยตัวเอง ใช้ชีวิตคนเดียวเก่ง

home sick ทำให้นอนไม่หลับเลย