Bu duyguları yapayalnız taşımak kalbime ağır geldi.

Bilinenlerden hiçbiriyim.

Soluklandığım yerle soluğumun kesildiği yer aynı.

Kimsenin kaybetmekten korkmadığı biriyim.

Kuruşu kuruşuna saydım 5 kuruş etmiyorsunuz.

Yokuşunu çıkarken sövdüğüm bu dik yollardan bayır aşağı koşarken şarkılar söyleyeceğim.

Fareye demişler ki şu yolun karşısına geç sana bir kalıp peynir, fare bi yola bakmış bi peynire yol kısa peynir büyük. Demiş var bu işte bi kaşarlık.

Ceylan sikildiği yerde otlarmış.

Bir yerden sonra insanın kendisini hiç anlatası açıklayası gelmiyor, nasıl anlıyorsanız öyleyim işte.

Sürüyü tanıyıp uzaktan bakan kurtlardanım.

Öküzün yalakası kasabın bıçağını yalarmış, sizinki de o hesap.

Yanlış anlamak için tetikte bekleyene doğruyu anlatamazsın.

Haykırsam çocuk gibi.

Belki de hissizleşmek en mantıklısı.

İçimde yılgın rüzgârların ayak sesleri.

Yalakanın iyisi, efendisi osurunca derin nefes alandır.

Hayat bu işte; hiç bitmeyecekmiş gibi düşünülen, yaşayan o yoğun duygular, bir süre sonra insafsız zamanın ihanetine uğrayarak sadece birer anı, giderek soluklaşan, silikleşen birer deneyim olarak kalıyor.

Zaman yüzündeki gülümsemeyi silmişti.

Sizin samimiyetiniz de düşmanlığınız da çıkara dayalı.

Bir insanın size ne kadar değer verip vermediğini çok meşgul olduğu bir dönemde bile size ne kadar vakit ayırmaya çalıştığından anlayabiliyorsunuz. Bakın ayırdığı demiyorum ayırmaya çalıştığı.