ㅤ

⠀ ❝ ..น่าสนใจไม่น้อย ❞

⠀ ❝ สายัณห์สวัสดิ์.. พรหมยุทธ์แปลกหน้า ❞ นางหรี่ตาลงเล็กน้อยราวกับกำลังพินิจคู่สนทนาแปลกหน้านางนี้.. ช่างน่าสนใจ

⠀ ❝ …. ❞ ปี๋ปี่ตงขมวดคิ้วเมื่อบุรุษตรงหน้าเข้ามาใกล้ตน ขณะที่นางกำลังนั่งพิงหินพื้นฟูพลังวิญญาณของตนเท่าที่ทำได้จากอาการบาดเจ็บก่อนหน้า ❝ เจ้าเป็นใคร ❞ เสียงเรียบเอ่ยขณะที่ตัวเองค่อยๆ ลุกขึ้นเตรียมต่อสู้หากจำเป็น

⠀ ❝ พรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดงั้นหรือ จะว่าเช่นนั้นก็ได้ ❞ รากษสหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยตอบออกไปพร้อมรอยยิ้มประดับ ในเมื่อพรหมยุทธ์หญิงผู้นี้มองว่านางเป็นพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดนางก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยออกไปให้ชัดเจน ❝ ข้ามาจากจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ เจ้ารู้จักหรือไม่ ❞

⠀ ปี๋ปี่ตงยิ้มรับคำพูดนั้นด้วยรอยยิ้มบางๆ แต่ก็ไม่ได้ไว้วางใจเสียทีเดียว, อย่างน้อยพรหมยุทธ์ผู้นี้ช่างดีนัก นึกว่าคนรุ่นใหม่จะเป็นเหมือนชายปากดีนั่นหมดเสียอีก ❝ วิญญาจารย์ปีศาจงั้นหรือ ❞ นางหรี่ตาลงเล็กน้อย

ㅤ ㅤ❝ พวกเจ้า ! สบายดีหรือไม่ ? ㅤส่วนข้า — สบายดีมากเลย ! ㅤว่าแต่ช่วงนี้ไม่เห็นเสี่ยวกังเลย อืมม.. ㅤเขาคงอ่านหนังสืออยู่แถวนี้ล่ะมั้งนะ ! ❞ ㅤㅤㅤㅤㅤ

⠀ ❝ งั้นหรือ ❞ เสียงเรียบเอ่ยตอบเช่นนั้น, ในยุคสมัยของนางวิญญาจารย์ปีศาจนั้นมีน้อยมากอาจเพราะส่วนหนึ่งสำนักวิญญาณยุทธ์กวาดล้างไป เพราะทูตสวรรค์ถือเป็นศัตรูทางธรรมชาติของพวกมัน ยกเว้นนาง ❝ หึ ข้ารู้ดี ❞ ❝ ข้าปี๋ปี่ตง วันนี้ช่างน่ายินดีที่ได้พูดคุยกับเจ้า ❞

⠀ ❝ ร้อนตัวเก่งจริง ❞

ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ~ ♪ ㅤㅤㅤ

⠀ ❝ หึ ❞ ปี๋ปี่ตงเค้นเสียงในลำคอเบาๆ พร้อมรอยยิ้มหยัน, ดูท่าจะปิดบังไม่ได้จึงเลือกที่จะไม่เอ่ยถึงเรื่องนั้นต่อ ❝ เช่นนั้นก็ดี สตรีมากความสามารถอย่างเจ้าก็ไม่ได้หาได้ง่ายในยุคของข้า ข้าก็มิได้รังเกียจที่จะเสวนากับบุรุษหรอก แต่เล่าใครจะเข้าใจสตรีดีเท่ากับสตรีด้วยกัน ❞

⠀ ❝ นั่นก็ส่วนหนึ่ง.. ในยุคของข้าเท่าที่รู้ไม่มีผู้ที่ฝึกฝนในแนวทางเดียวกับข้าเลย ❞ รากษสหรี่ตาลง ❝ แต่ดูแล้วแนวทางของเจ้ากับข้าก็มิได้เหมือนกันเสียทีเดียวด้วย ❞ ❝ แล้วก็ในยุคของข้าวิญญาณยุทธ์ไม่ได้มีแบ่งแยกดีชั่ว มีแต่อ่อนแอหรือแข็งแกร่ง ดีชั่วล้วนอยู่ที่คน ❞

⠀ ❝ … ❞

⠀ ❝ … ❞ รากษสยืนนิ่งไปชั่วครู่มองหญิงสาวผู้น่าคะนึงถึงตรงหน้า ก่อนจักเบนสายตาไปทางอื่น ❝ ไม่มีอะไร ต้องขออภัยหากทำให้เจ้าไม่พอใจ ❞ เสียงของนางอ่อนลงกว่ายามปกติเล็กน้อย

⠀ ❝ ..นาน่าหรือ? หึ เจ้าเป็นใครกัน ❞

⠀ ❝ สตรีนางนั้น.. หน้าตาดูคุ้นเคยเสียจริง ❞

ㅤ น้ำตาทูตสวรรค์ ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นทูตสวรรค์ตัวน้อยที่หมดสติ หางตาของนางกลับมีหยาดน้ำตาไหลออกมาหนึ่งหยด ตกลงสู่พื้นดินและแตกกระจายเป็นผุยผง ㅤ

⠀ ❝ วันนี้.. ช่างเถิด ก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่ง ❞ ❝ ที่บางที.. นานๆ ครั้ง.. อาจควรค่าแก่การฉลองสักเล็กน้อย ❞