İTÜ mezunu Şehir Plancısı İrem'in, Kanal İstanbul hakkında hazırladığı detaylı sunum büyük ses getirdi.

Ne kadarda dolandırılmaya, aldatılmaya ve bütçe öldürmeye açık biriymişim ben böyle… Haram bir para girdi cebimede o mu çıkıyor? İsraf, faiz, borç herşey bende… Bu kadar parayı pavyonda yemiş olsam içim yanmayacak. İyi insan olacakken birilerinin enayisi olmuş gibi hissediyorum

Müslüman mahallesinde salyangoz satmak diye hikaye vardı. Yanlış yerde yanlış şeyi satıp, sattığın şeyin değer görmesini bekleyene ne demek gerekir?

Oysaki sarmak isterdi kollarım. Özledim diyebilmek… Ne yapsam kabahat Ne söylesem suç… Ve öylece sustum. Taş gibi oturdun yüreğime Ben böyleyim, sen de öyle. Kırık bir sevdadır içimde ya.. Anlatamam. Çok konuşurumda… Ulaşamam yüreğine.

Arayıp bulamadığım kelimeler var. Ardımdan film replikleri geliyor aklıma “Bilemiyorum Altan.” “Bir barı açıyorum, iki Ayla ile aramı düzeltiyorum… “

open.spotify.com/track/0gaMmmhG…

Uzun zamandır. Müslüm, Orhan modundaydım. Ülkenin getirdiği haller… Üniversite yıllarının parçaları eşliğinde yola çıkasım geldi bu saatte… open.spotify.com/track/1VNWaY3u…

Ataleti statiği bir kenara bırak hocam da… Şu görünmez duvarlarda Pandomim yaptıran hayatı neylemeli?

Yüreğin ona gidip sadece sarılmak isterken. Bunun onun için hiçbirşey ifade etmediği noktaya geldiğini ya da tersleyeceğini düşünmekti ağır gelen. Sevgi anlaşmayı gerektirir miydi? Yoksa diken mi seviyorduk acaba…

Gecenin sesine kulak vermeli, ateşe odun atıp battaniyeye sarılmalı. Ateş aydınlatmalı o yüzü… Saçların rüzgarda salınırken kokunu bana getiriyor. Tatlı bir rüyaya özlem…

Özledim dersin de Varmaz elin telefona Semtine, sokağına gidersin de Kapısını çalamazsın. Halil’in dediği gibi belkide.. “Buraya seni görmeye gelmiştim. Şimdi seni görmek istemiyorum. “

Yapamam

Başka bir hayat vardı ve benim hiç birşeyden haberim yoktu.

Edip Cansever

Kimsesizlik ve kendinden yorulmuş olmak var şimdi… Kendini hırpaladığın yetmez başkaları da suçlar seni. Evet suçluyum belki… Belki erken tükendim. Uzaklaştım hem kendimden hem senden.

Konunun hiç sizinle alakası olmadığını anladığını o an vardır ya… Baş rol sanarken aslında boşluğa tıkılmaya çalışılan yap boz parçası oluyoruz.

Bazen kendimizi çok fazla önemsiyoruz. O kadarda önemli değiliz.