Karga Bar Kadıköy, Istanbul

“kimi adını değiştirdi, kimi yüzünü. hatta kalbini bile değiştirenler oldu ali.”

Signomi.

Çürüyor ruhumuz, sırf unuttuklarımız için… Tamamen unutana kadar yaşayacağız. Henüz, unutamadıklarımız kadar insanız…

O karanlık sokağı bitireceğiz, elbet döneceğiz o köşeden. Elimizde birayla, içimizde koca bir yarayla. İyileştir bizi tanrım. Tanrım?

Öyle söyledikleri gibi Ayvalık'a Bozcaada'ya yerleşip, domates yetiştirmekle çözülecek şey değil.

Elinde bir hediye var. Çok değerli olduğundan eminsin. Önemli senin için. Ama kimden olduğunu hatırlayamıyorsun.

Söylemekte geç kaldıysan, ne kadar can alıcı olursa olsun, anlamsızdır güzel kardeşim.

Gösterdiğin özveri tüketecek seni güzel kardeşim. Tahammül edemediğin her soruya susarak cevap vereceksin. Daha çok susacaksın.

Sarhoş olunca sadece çakmak kaybediyoruz sanıyorlar. Ulan.

Gösterdiğin özveri tüketiyor seni.

İki seçeneğim olacak ve ikisinde de içim rahat etmeyecekse, bi bira daha açarım. Seçmem.

Radyodaki kadın "mutlu olun" dedi. Birinin küstahça ve samimiyetsizce mutlu olmamı istemesi çok lüzumsuz.

Bu hiçlik hali. Hiç kimsenin, hiçbir nesnenin dolduramayacağı boşluklarımız var.

Küçük dünyalarımızın büyük insanlarıyız. Fakat anamız ağlıyor.