Japonya’da 7.4 deprem oluyor. Ve herkes son derece rahat. Görüyoruz ki kader ölmek değil yaşadığın coğrafyaymış. Öldürüldüler derken bunu anlatmak istiyorum. Bi düşünsenize en az 50.000 insan ve ailesi şu anda yaşıyor olabilirdi. BİZİ ÖLDÜRDÜLER. ÖLDÜRDÜLER !

Bu bize haksızlık değil mi? Kaybettiklerimizin bizim gençliğimizin hayallerimizin Umutlarımızın suçu neydi ? Neden hep ağlamak zorunda kaldık? Sevinçlerimizi bastırmak sorunda kaldık?

Yaptıkları yanlarına kalıyor.Çürük binalarla bir sürü insanın vefat etmesine acı çekmesine sebep oldular.Kendi çocukları mutlu mesut yaşarken hepimizin genç yaşta hayatlarını kararttılar.Güvenecek kimse kalmadı.Bari cezalarını çekselerdi. Allah’ınızdan bulun#nurdağı #nurdağıotel

Bazı geceler daha zor geçmiyor mu sizce de ? Özlem insanın içini nasıl da yakıyor…

kabullenişin getirdiği çaresizlik.

Bizim suçumuz neydi Murat’ım . Düşünsene sensiz kaldık bu dünya da … Düşüncesi bile kötüyken peki ya bunu yasaması ? Yapamadıklarıma üzgünüm, yapamadıklarımıza kırgınım, yokluğuna yorgunum,sensizliğe durgunum…

Deli gibi ağlamak istediğin o an sadece yutkunursun.Hani o an boğazın da bir sızı.Sadece susup ayağa kalkarsın.İşte o an güçlenirsin.

Ne zaman çaresiz hissetsem burada buluyorum kendimi . Sanırım bi tek buraya açık açık dökebiliyorum hislerimi . Sahi bi gün huzurlu günler görecek miyiz ? Yoksa hep böyle zor mu geçecek hayat ?

Hani bu imtihandan da bi şekilde geçicem ya işte ben daha güçlü bi Hilal olucam. Ve artık eskisi gibi herşeyi takıp kendimi bunaltmicam.

Bu sinir niye ? Niye bu kadar sinirli olmak zorundayım. Oysa ki sinir sana zarar Hilo kimseye bişey olmuyor sen sinirli olunca . Sakin ol, sakinnnnnn olllll…

Yola çıktıklarını, yolda bulduklarına değişirsen; hem yolunu kaybedersin, hem dostunu. ( Necip Fazıl Kısakürek)

Bir zamanlar en güleç , en iyi sensindir gözünde . Ve şimdi herkes çok iyi, huzurlu , benze zehir ve suratsız … Ne komik değil mi ? Hayat nerden nereye ? Bu muydu gerçekten ?

İnsanları bu kadar severken , insanlardan bu kadar soğumak istemiyorum. Ama eskiye nazaran çok erken soğuma geliyo . Çok erken uzaklaşma isteği oluşuyor. Hayatımda güvenilir, huzurlu insanlar istiyorum …

Bu üzüntü neyden biliyor musun?

Ne çok şey yaşadık , yaşıyoruz. En sevdiklerimizi kaybettik. Dost bildiklerimiz en lazım zamanda sırtını döndü . Üzüldük , kırıldık. Tanımadığımız insanlara da üzüldük , dualar ettik. Kendi acımızla içimiz de köz var gibi yaşadık. Akrabaların kimisi sırt çevirdi.Neler gördük biz.

En azından onlar rahat uyuyup, güne mutlu başlıyorlar. Bizim gibi belirsizlik, kırgınlık, üzgünlük, özlem hisleri yok. Ama sorsan hepsi bizden beter halde . Zaman kötü , insanlar daha kötü …

Bi süredir ağlayamama problemim vardı. Ve öyle saçma bir yerde pardon deyip ağlamaya başladım ki. O gün bugün herşeye ağlayasım geliyo . Ruh halim sürekli değişken … Hiç derdim yokmuş gibi dert ekliyorlar . Bilmem belki de hepsi ağır geliyor.

Niye bu kadar zor ,kırıcı ve üzücüydün hayat ?

Arasam bulamam seni… Yollara düşsem bulamam , dağları aşsam bulamam, denizleri aşsam bulamam , ancak rüyamda bulabilirim seni . O da ne zaman belirsiz . Çok yordu be Murat . Yokluğundu beni bunca sıkıntıya sokan, yoran, güçsüzleştirip, hissizleştiren.Nerdesin????