Herkes alelacele birine yetişmeye çalışırken ben durdum ve seni bekledim.

Kalbin kelamını sahibi bilir. Göğsünde atınca senin mi sandın’

Tavanı kadar sokağın, dibi kadar cehennemin.

Varlığının kaburgamda iki göz odası var.

Sana baktıkça güzelleştim. Çiçek oldum, çocuk oldum, aşık oldum.

Sen benim içimdeki kızın en sevdiği parksın.

Seni tutabildim, her şey dökülürken elimden.

Onun mahareti bu, her bir parçama dokunmak için bir kerecik bile ellerini kullanmak zorunda kalmadı.

Şu hengamenin içinde gönlümün genişliği sensin.

Kafamın içi darmadağınık ama seni hep elimle koymuş gibi buluyorum.

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut.

Sevmeyince yük olur karınca, sevince filler karınca.

Tiryaki gönlümden olmasın kuşkun. Tek sana müptela tek sana düşkün.

Bir çiçekle bahar olmaz ama her bahar bir çiçekle başlar.

Ruhları birbirine öyle karışmıştı ki, birbirlerinden geri almak isteseler, hangisinin kendilerine ait olduğunu anlamayacaklardı.

Tüm bu kargaşanın sonunda sana kavuşmak…

O gece haddimi bir bildim bir daha da şımarmadım.