"Zalim izzetinde, mazlum zilletinde kalıp buradan göçüp gidiyorlar. Demek bir mahkeme-i kübrâya bırakılıyor."

Arif olan paraya, güce, devlete ve bu dünyaya diz çökenlere yukarıdan değil, hakikatin o soğuk berraklığıyla bakar. Onların ihtişamını bir sis, kudretini bir illüzyon, saltanatını bir çocuk oyunu görür. Tüm dünyayı karşısına alsa bile yalnızlığını, özgürlüğünü, kendi sessiz

Dua, ihtiyaçların en yoğun olduğu anda değil, insanın ihtiyaç duygusunun bile düştüğü anda derinleşir. Çünkü çoğu zaman insan istediği şey için dua eder; fakat bir yerden sonra kendisi değişir ve istediği şey değil, doğru olanı ister hale gelir. Bu dönüşüm sessizdir ama köklüdür.

İncil'in iddiası iyi insan yetiştirmektir. Diğer kitaplar gibi. Kur'an'ın iddiası da iyi insan yetiştirmektir ama Kur'an ayrıca "Olmak isteyen varsa ben arif de yetiştiririm" der. Ayetlerin birbirleri arasında alakasız bağlantılar kurması, bazen de çelişkili gitmesi de zaten bu

Hristiyanlık çok basit bir dindir. İyi insan olma felsefesi. Bu kadar. Daha fazlası yok. Yahudilik zaten Tengricilik, Zerdüştlük gibi bir ırk dini. Onlar da konuşulmaya değmez. Kan üzerine kurulan bir dinin neresini konuşacağım ben ? Neyse. Burada konuşulması gereken sadece Uzak

İyilerin amacı bu dünyadan ibret almak olmalı. Zaten kalıcı mutluluk da bundan sonra geliyor. Mutluluğu bir olgunluğa değil de bir güce, bir paraya, bir devlete bağlayanların dedikleri olsa bile işin sonunda en büyük mutsuzlukları yaşıyor.

İmanlı biri dünyayı kontrol etmeye çalışmaz. O sadece kendi kalbinin doğruluğunu bilir. Ve çoğu zaman dünyayı değiştiren de tam olarak budur.

İnsanın gerçekten özgür olup olmadığını anlamak için zincirlerine değil, korkularına ve umutlarına bakması yeterlidir. Reisler, devletler ve kalabalıklar insanın bedenine hükmedebilir; fakat kalbe hükmeden şey korku ve umuttur. Lâ ilâhe illallah işte bu korkuları ve boş umutları

Türkçüleri devlet kullanır. Kürtçüleri de PKK, YPG kullanır. İkisi de ama başkaları için kullanışlı ve işin sonunda atılacak adamlardır. Kadınları da öyle. Başkalarına kendini kullandıranın sonu hep böyle olacaktır. İşte bu nedenle Müslümanın vatanı ve devleti kendi imanıdır.

İlber Ortaylı’nın görülmesini önerdiği 20 eserin bulundukları şehirler: 1- Ayasofya / İstanbul 2- Süleymaniye Camii / İstanbul 3- Rüstem Paşa Camii / İstanbul 4- Kanuni Sultan Süleyman Köprüsü / İstanbul 5- Sokullu (Şehit) Mehmed Paşa Camii / İstanbul 6- Selimiye Kışlası /

"İttihatçılar devleti yönetecek" derken ben burada Ümit Özdağ'dan söz etmiyorum. MHP'den çıkan isimlerin bir şey olma gibi bir durumu yok zaten. Hükümet burada Abdullah Gül, Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu'nun çevresinde toplanacak, siyasi taraf hep bunların çevresinde olacak. Bu

Herkes kalıcı olduğunu sanır. Ama zaman, hiçbir yapıyla anlaşma yapmaz. Vatikan'la birlikte yönetime gelen İttihatçılar, Tengriciler de başarısız olacak. Onlar da diğerleri gibi yok olup gidecek. Osmanlı gücüne güvendi, dağıldı. Gladyo gölgede kaldığını sandı, açığa çıktı. FETÖ